16 Textos em Latim moderno utilitário

BIBLIOGRAFIA. A GENERAL BRAZILIAN BIBLIOGRAPHY FOR THE STUDY OF THE LATIN LANGUAGE

Esta bibliografia disponibiliza para downloads dicionários e as principais obras didáticas utilizadas no Brasil, para o ensino do Latim, em português e noutros idiomas europeus. Dictionaries and textbooks used in Brazil for teaching Latin.

http://archive.org/search.php?query=creator%3A%22DARCY%20CARVALHO%22&sort=-downloads

[15] TEXTOS EM LATIM MODERNO UTILITÁRIO

ESTUDOS DE LATIM MODERNO

[1] O Latim como língua auxiliar internacional

[2] Aprender Latim pelas Línguas Românicas e pelo Inglês

[3] A Língua Latina estudada com a Internet

[4] Métodos rápidos para aprender Latim Clássico

[5] O problema do vocabulário latino moderno

[6] O babelismo internacional e o Latim

[7] Observações sobre as diferentes latinidades

[8] Conservação da gramática latina clássica

[9] Declinação dos substantivos latinos

[10] Declinação dos adjetivos latinos

[11] O verbo latino e sua conjugação

[12] Advérbios, preposiçoes e interjeições

[13] A sintaxe latina: a ordem livre  das palavras

[14] Método para traduzir em latim moderno

[15] Textos em latim moderno utilitário

DARCY CARVALHO, 31/12/2013

[15] TEXTOS EM LATIM MODERNO UTILITÁRIO

antea  capitulo x . anexos em latim

TEXTOS EXEMPLIFICATIVOS E MISSIVAS EM LATIM UTILITÁRIO MODERNO

Apresento neste capítulo exemplos do tipo de Latim que o método descrito para aprender Latim sozinho, escrevendo-o, pode produzir. Num congresso para estudar a possibilidade da adoção do Latim como idioma internacional auxiliar, produzido por latinistas franceses, mais ou menos por volta do ano de 1963, nas conclusões finais dos trabalhos , sobre se o Latim poderia ser adotado como lingua moderna auxiliar, fácil de entender, e de escrever, foi apresentada uma imagem concreta da língua latina, como sendo uma árvore de um único tronco, mas com dois possíveis ramos, que poderiam ser tratados separadamente conforme os objetivos visados.

Poderiamos assim comparar a língua latina a uma frondosa árvore, com dois grandes ramos, um ramo clássico, e um ramo utilitário, separados mas não totalmente independentes. O ramo clássico, intocável, imutável, cultivado pelos filólogos, ministrado com exclusividade nos cursos oficiais de Latim entre nós, desde o século XIX, nas escolas médias , e até hoje nas faculdades, consiste em simplesmente estudar o Latim dos autores clássicos. O ramo utílitário, para utilizar a mesma denominação dada pelo seu proponente, seria o próprio Latim clássico, quanto à morfologia, mas optando pela ordem direta na construção das frases e orações. Apresento a seguir dois exemplos do tipo de Latim utilitário, Latim para uso normal como instrumento de comunicaçao no meio acadêmico, que o método de facilmente escrever Latim em ordem direta pode produzir:

 LINGUA LATINA : UMA ÁRVORE COM DOIS RAMOS.  DARCY CARVALHO SCRIPSIT. 

LINGUA LATINA ARBOR DUOBUS RAMIS 

Coeto de adoptione linguae latinae ut idioma internationali auxiliari, Latinistae Franciae, anno 1963, plus minusve, in conclusionibus finalibus laborum, ubi quaerendum erat quo modo, servato latino classico, formas novas scribendi possent adoptari, ut Latinum fieri posset linguam modernam auxiliarem, facile intelligendi et componendi, hanc imaginem linguae latinae praebuerunt: Lingua latina arbor duobus ramis.

Latinum est magna arbor duobus ramis sed uno trunco comune. Truncus comunis essent grammatica et vocabularium classicum.  Primus ramus contineretur tota literatura et philologia classica, sicut eas hodie intelligimus. In hoc ramo primo , forma scribendi esset conformis strictae stilisticae classicae et vocabularium esset illo classico usque 200 post Christum. Haec esset Latinitas Philologica.  Secundus ramus contineretur opera omnia latina non classica, christiana, medioaevalia, cientifica et utilitaria, producta usque ad dies nostros.  Forma scribendi secundo ramo esset normaliter ordo naturalis, recta, non hyberbatica, coherentis et similis cum syntaxi linguarum novilatinarum modernarum vel Anglicum. Vocabularium secundo ramo esset omnes formas latinas existentes sine discriminatione aetatum, nec separatione inter vocabula prosaica et poetica.  Formas latinas legítimas essent non solum eae in existentia sed etiam omnia quae possumus normaliter derivare ab radicis latinis vel graecis per compositionem et derivationem, utendo praefixa et suffixa latina et graeca, ut in omnibus linguis modernis.  Vocabularium latinum internationale esset integraliter adoptatum et praeferibile: Per vocabularium latinum internationale intelliguntur vocabula comunia omnibus linguis novilatinis et Anglicum, immediate inteligibilia omnibus , maxime illo scientificum.   Vocabulum peregrinum indispensabile esset adoptatum:  Ut vocabulum neutrum invariabile. Ex. nomina propria. Ut vocabulum peregrinum latinizatum, in ea declinatione compatibile forma sua. Liceret iis qui latinum colunt adoptarent unum ramum vel ambos, sed eos intelligere et uti ut entia  linguae diversae cum plena independentia. Sic hodie res se habent is qui in ramo classico sunt nolunt intelligere quod alium ramum independentem non classico potest esse utile instrumentum paedagogicum ad rapidam adquisitionem linguae classicae et accessum ad suam hereditatem litterariam.  Darcy Carvalho. USP. Departamento de Economia.

OUTRO TEXTO LATINO LONGO, ESCRITO EM ORDEM DIRETA,  CONSTRUCTA OU ANALÍTICA : SUJEITO-VERBO-OBJETO DIRETO.

MYTHISTORIA SYNCHRONICA. AUTOR DARCY CARVALHO  ANNO 2013 SCRIPSIT.

Mythistoria Synchronica: Quomodo primumcomputatrum Polonia destructum fuit . Cavenda Necessaria. Omnia facta personnalia locaque huius historiae sunt absolute ficticia. Ergo omnes similitudines realitate vel personnis erunt merae coincidentiae. Fabula est longe politice incorrecta et potest laedere computatrum tuum. Si aliquis desiderat uti notitias inventionum prime patefactarum hoc in opere, in projectis industrialibus usui sui, vel motivo sordido oeconomico, sciat auctor sese exemptat omnium consequentiarum sive physicarum sive moralium. Lectura huius compositionis quoque propria non est scholaribus, prius examina quaedam Universitate Oxbridgeana, vel Gregoriana, vel Lovanensi, vel Americana Catholica, propterea quod bibliographia eius includit libros fetidos hereticos, Indice Librorum Prohibitorum inscriptos, revelatque facta terribilia morum Europae pristinae, tamquam fontes perniciosas antiquasque problematum, quae hodie nobis infectant moraliter, oeconomice et culturaliter. Praeterea redacta est in optimo Latino utilitario, latino in ordine naturali scripto.  Prius incipiendi pulsate adsentio in loco proprio.

Incipio, periculo animarum vestrarum. Olim, penumbra temporis temporum, vel ut dicunt nipponice, mukashi mukashi, latine, in antiguitate antiguitatum, fere abhinc MMM annos, erat oppidum minimum sed praeclaro nomine Graecia.Graeciae vivebat homo praedictus omnibus qualitatibus moralibus , intelectualibus et militaribus, quibus gubernabat aequo animo totam Asiam Minimam, excepto insulam valde prosperam, Graece Sykeles appellatam, quod lingua nostra Sedis Apostolica tum nominabat provinciam Siciliae, in Italia meridionale circa poenos praedantes positam. Pericles, dictator Graeciae, praeclarissimus orator erat, sed habebat filium problematicum, Alcebiadem , qui erat eximius cytharedus tamen frequentabat senem pernitiosum Socratem, qui docebat contra idolatriam, id est, amorem statuis praxitelicis, religionem nationalem Graeciae, quae infectat Britannicos usque ad dies nostros.

Post pransum opiparum apud Socratem, nocte Lunam carenti, ebrio, Alcibiades destruxit ferro facies omnibus statuarum deorum, quas Praxitelespraeberat Graciae, et erant in Parthenôn, fere nihil parcendo earum ad Britannicos. Tum Pericles, pater inflexibilis, furioso propterea quod nec Unio Europea nec UNESCO non finantiaret repositiones, quamquam Graecia esset Patrimonium Humanitatis, appellat ducem Nykiam et eum commandat praeparare bellum contra Syracusam magnam urbem, caput Siciliae. Volo te, Nykia, bellum facere in Siciliam et capturare architectum nomine Archimedem. Ut scis Parthenôn propter pollutionem curruum delabescit sicut accidit Romae Colisseo aedificio multum inferiore. Post mittere architectum in nave, depopula Syracusam e detrunca Gylippum, filium Cleandridae , bene nummatum auro, Spartanum inimicum meum, propterea quod pater meum maledixit eo. Alcebiadem, filium meum quem dilligo immo corde tecum ire desidero. Volo eum bene laudare et aeternizare secunda oratione funebre mea, quam pronunciabo mortuis, post victoriam tuam, auxilio Deabus nostris fidelissimis. Secunda oratio jam est manibus Thucydides, ut faciat correctiones et accrescimos et curet non sit lacrimosa. Prima oratio, aere perenior, quam pronuntiavi post primum annum belli, recepta est maximo cum gaudio, omnibus patribus Atheniensibus, informavit sincerus Pericles, modo suo honesto.

Sic fuit reponsum Nykiae ad Periclem, secundum Plutarchum in Bioi, Vitae : Conditiones meas innegotiabiles, Pericle, sine quibus non faciam quod imperas, audi. 1. Milites nautaeque mei siant omnes bene versati classicis et corde habeant Homerum, Thucydides, Platonem et ceteros poetas et Septuagintam Aegyptiorum. 2. Siant omnes castissimos et abstemios et tementes Deabus. 3. Tertium, sed non minimum, nihil faciam sine annuentia Deabus nostris. Ergo da mihi quoque pullos sacros plurimos. Ecce responsum Periclis, apud Thucydides relatum, De Bello Pelopponesiaco [ graece et latine in Gallica] : 1. Bene scis, Nykya, omnes milites nautasque nostros Graece loqui ab pueris, esse doctissimos in tribus linguis, et habere post-graduationes in classicos a melioribus Universitatibus Britannicis et Germanicis et Francogallicis. 2. Omnes castissimi et abstemii sunt et praeterea fere omnes religiosissimi. De pullis non est discutendum, quos volles tolle. Filium meum tamen nec castum nec abstemium, nec religiosus est, et insuper ...,omitto caetera, dixit Periclis, lacrimans cogitansque aliam sollutionem problemate filii. Paulum post, sine Alcebiadi, nunc exul in Bithynnia ut sese regenerare, et ubi Caesar et Ovidius eum cum Julia quoque exul, ipsis causis, invenerunt, ita' incipit bellum in Siciliam, quod haberet consequentias beyond measure, immensurabiles universo tellurico huius systematis solaris.]

'Interea, Sicilia, ex-agentes Russici a KGB [Commissione Seguritatis Status', longe ditissimi et audacissimi , nunc ubicumque in liberato mundo, post glasnostem [transparentiam politicam] et consequentem auto-excidium Unionis Sovieticae, omnes intentiones Pericleas communicaverunt ad Grilem, ducem Syracusae, auro.]

Servare caput et corporem Archimedis nunc erant prioritates nationales urgentissimas Syracusae, ut vitare omnem technologiam sicilianam in possessione et usu graeco cadere et,Parthenône restaurato, habere gravem effectum super competitionem turisticam templo Pesto. Gylippus, filius Cleandridae, tum dat operam ut ille sapiens de omnes intentiones Pericleas sit sciens.

Nolite timere, Gylippe, fili Cleandridae, ait Archimedis, attente contemplando circulos suos magnos et minimos, in arena litorae inscriptos, tum quaerebat quadraturam circulorum. Sine russicis, ait,'Commissionis Securitatis Status [CSS', jam omnia scio de perfidia Periclea. Nuper construxi machinam fere magicam, quam, ut vitarem spionaginem scientificam Aegyptiam, appello speculum meum, qua possum informari per twitter [punicum acceptum, latine deest' de omnia quae accadit mundo et capturare [ intellegibilius esset punicum downloadare quod Eduardo nescio quare stomachat] possum Opera Omnia Aristotelis, Graece et Latine, in Gallica, situ mirabilis in Bibliotheca Nationali'] Franciae. ]

Et hoctibi dico, per mappam googlianum, quoque precise scio ubi Nykias stationavit naves suas, dum expectat ansie novas cargazones [ fortasse latinitas suspecta' pullorum a Greciae, ii quos habebat, nutu Deorum, perierunt mari, post edere alimentum contaminatum procedentiae vitiosae sinensis. Crastino die adeste,' Gylippe, fili Cleandridae, et naves graecas destruas, serva milites nautasque, neca tamen Nykiam. ]

'Gylippus: Quare, Archimede, quaeso, servare milites graecos et nautas; et tamen necare Nykiam; hic inter omnes homines Arianos piissimus; interrogat Spartanus dux commiseratus collegae. Miror questionem tuam, Gylippe, nonne sensum commerciale habes, tanto periculo impensisque patriae nostrae' horum bellorum ortis, stultitia otiositateque Atheniensium; quare servare graecos; queas; tibi explico, per partes, fili Cleandridae, modo philosophico meo:

α' Graeci litterati mercatura pretiosissima raraque sunt Romae, natione ignara omnibus scientiarum, urbe condita Etruscorum regum, praedicta scoria latronum Italiae, trilingue, osco, latino, umbro, id est, urbe non dum habent nec linguam unam nationalem, nec sciunt quare sunt hoc mundo, et fere tota analphabeta et opilata permanet. Scio ubicumque graecos' quaerere Ciceronem, criptum graecum, usque in rustississima et Caesare recenter inventa Britannia, quae nec bene coquere scit, graecos quaerit ille Arpinatis, qui nihil scit nec curat nisi Graecum quod eum docet Atticus, per correspondentia. ]

β' Apud Nykias sunt omnes intellectuales obturatissimi obtusissimique, qui nondum nesciunt ullam geometriam, quamquam erant in Athenis per fere viginti annos circa Platonem et Euclidem. Id est, sunt mera pecora inoffensiva, quae possumus bono magno pretio vendere ad Romanos, qui nunc programata alphabetizationis generalis pastorum eorum activant. γ Mors Nykiae erit intollerabilis incredibilisque Graeciae, et hoc'] nobis satis erit vindicta. ]

δ' Maxime cavete tamen, id obstetor tibi vehementer, ut Romani quoque nihil sciant de speculo meo, donum preciosissimum deorum. Illud mittas ad Delphum ad Deos, mihi jam praeparo celere versionem novam, cum memoria et disco rigido valde amplioribus. Archiva mea tamen in disco rigido perfecte deleta, quaeso, habeo exemplaria eorum in HD [sigla punica, Latinum caret armatura quadam externa, sci'] tu, Gylippe, fili Cleandridae, omnem sapientiam meam, non dispiciendam reor, ibi salvavi. ]

Ita, haec omnia dilligenter fecit Gylippus, excepto egentia temporisdeletare archiva, processus lentissimus taediosissimusque, quantitatis causa. Crastino die Gylippus, dux Spartanus Syracusorum, invenit Nykiam et naves eius expectantes pullos e eas capturat sine magna pugna, Nykia vacilante faciliter. Sic, cum ingenti praeda potitus Syracusam redit Gylippus, et immediate informat, per e-mail [punicum indispensabile' Ciceronem et familiam Scipionis quoque de disponibilitate pretiosae praedae graecorum, intellectualium, omnes loquentes Atticum ab pueris et bene versati classicis et corde habentes Homerum, Thucydides, Platonem, et ceteros poetas, tam quam litteraturam Aegyptiam, quam perfecte legebant in lingua koine, nihilominus inscientes de geometria, geographia et ceteris scientiis usu practico oeconomico, ergo omnes bene capacitati ad docentiam juvenes vita sobriaque. Propter alta perecibilitas gravesque instabilitas psichologica mercaturae graecae, characteristica precipua illius nationis ,' urgentiae et quantitatis causa, pretia generose negotiabilia essent; Eme quattuor tolle unum, gratis, Gylippe, filius Cleandridae Romanis informavit. ]

Dum Syracusae expectabantur Romani excitatissimi mercatores, qui minime saepe ad eos commeabant, propter intransibilitatem viam Appiam, non dum conclusam nec petratam, Graeci intellectuales in latomias infectas positi sunt et sic milia eorum perierunt fame, sole, sitique, magno cum perditu oeconomico. Haec magna inauditaque catastrophis culturalis fuit inter graecos tamquam inter barbaros, ac quare non dicere toto universo mundi. Nihilominus, feliciter nobis hoc modo, Ernout,Nevius, Livius Andronicus, Plautus, Terentius, Quintillianus, Flavius Josephus et Papandreos liberti Romani fieri.

Magna cum durabili consequentia politica, Populus Senatusque Romanus,Graece alphabetizati, graviter infecti tamen litteratura pornographica perniciosa et ideologia democratica perniciosa graeca, bonos reges Etruscos expulsant, adoptata democratia modelo Britannico.

Romanis nova lingua creata est a servis libertisque graecisceltisque ab Hispania et Gallia, ex idiomatis existentibus, quae per meram convenientiam politicam latina nominata est, quamquam nihil sit quam fusio omnium idiomatum Italiae permixta graeco et elementis punicis, maxime anglicis.

Nova lingua latina, graecizata, humanizata, mollificata, dulcificata, simplificataque Quintilliano et Varrone, facta est postea idioma cultum plebium mundialium, novis formis evolutis suis, ut latinum sine flexione romanicarum, vel linguae novilatinae.

Nullum malum sine aliquo bono, in promptu dixit Erasmus [ inter domesticos ERANS MUS, RATO ERRANTE] ea occasione apud Aldum Manutium, et plurimis verbis, modo suo, commentavit novum adagium in promptu ipse inventum in libro suo indigesto Quattuor Chiliades Adagiorum, quem non legant, propterea quod praeter indiciatus' prima classe Indicis Librorum Prohibitorum, satis longus est, involuto et bilinguis.]

Interea, Venetia, Romaeque, ex-agentes Russici a KGB [C.S.S', longe ditissimi, sagacissime et ubicumque in mundo peregrinantes, negotiantesque in pedifolio, post glasnostem, visibilitatem actionum politicarum, et inevitabile consequenteque interitum, vel melius implosionem corruptae Unionis Sovieticae, paradisi socialistarum, eorum qui ibi non erant, omnes res gestas in Syracusa et de existentia speculi magici in Templo Delphi positi, communicaverunt ad Papam Innocentium et Venetianis speculatoribus commercialibus, auro.' continuandum est. ]

Sodales expectatissimi,proxima nocte continuabo, ut vobis narrem quomodo speculum magicum venit in possessione Reginae Malae Angliae, Elisabethae, cujus pater pessimus quoque erat. Tum sine verecundia dicam vobis quod postea accidit inter Elisabetham, virginem promissam ad regem Hispaniae, piissimo Phillipo et Drake, Dracum, indefessum praedonem, plebeum saevumque nautam habilissimum, illa nocte imbria in Balmorale, oppido reali Scotiae, regionis fine mundi positae, quae tam longissime a cultu atque humanitate Franciae abest quod non Anglice sed Celtice loquetur.

Objectivum prioritarium Danduli, speculatoris et perfidus ducis Venetiae,controlandi sibi et civibus Venetianis totum commercium orientalis, et negocia suorum extendendi usque ad Mare Nigrum videtur perfecter viabile, post quam audivi de eventis recentibus in Syracusa, et de donationibus generosis, quamquam non bene specificatis, templo Delphi, donum preciosissimum deorum, russici scripsissent quod putabat esse aurum et argentum, quantitate non negligibili, in proportione altitudinis profunditatisque amoris Graecorum deis deabusque suorum.

'Coincidenter, interea, Romae, Papam Romanum cogitabat de unificatione christianitatum ocidentalis et orientalis. Regiones orientales tum' erant sub dominio arabico. Credebat Papam unione fortium militarum ducium catholicarum et potentia oeconomica Venetiani suficeret ad realizandum projectum suum unificationis christianorum latinorum, sine consequentiis gravibus relationibus, usualiter non cordialibus, cum Imperatore Byzantino.

Papa, quia Vaticanus spernebat sovieticos hereticos et eos non credebat, nesciebat Venetiani habebant tamen projecta et objetiva oeconomica propria, minus spiritualia.Cruzata IV incipit et Veneciani prius quam accederet ad arabicos potiti sunt thesaura Delphi et machinam Archimedis, cujus nesciebant usus, et superea Constantinopla quoque expoliata destructaque est, igne et ferro. Ita incipit caput novum historiae mundi occidentalis et Venetia fieri caput commerciale Europae et paradisum bibliopolarum propter immensa copia manuscriptorum graecorum et latinorum ex bibliothecis byzantinis methodice expoliatis toto Imperio moribundo. Catastrophis longe amplior destructione bibliothecarum Alexandriae, quas ploraMUS.

Italia, dum placide quaerebat manuscrita tum graeca tum latina, expectans aliquid invenire operum Luciani et Hieronymi, Erasmus invenit machinam duobus inscriptionibus graecis characteribus, unam super aliam. Prima fere deleta legiturARCHIMEDES ME FECIT, alia  SPECULUM MEUM. Simulando magnam indifferentiam, ut convenit hoc situatione, quaerit pretium. Mile eurones, vel milionem liras, vel tria miliones drachmas, informatus est bibliopolae. Volebam eam dare puero meritissimo, tamen hoc pretio, impossibile mihi. Jocabam, dixit Bibliopola, machinam inutilem tibi do per quinquaginta eurones. Emeo, quamquam minore pretium esset possibile tibi , si esses justior christianiorque.

Hoc modo , Christianus Huygens, puer prodigium Nederlandiae, a familia exemplaris nobilitate, scientia, cultura, religione, de quo alio loco dissertabo, potitus est computatrum Archimedis. Paulum post, puer publicat motu proprio  De circuli et hyberbole quadratura, controversia et geometria varia, magna cum admiratione Cartesii amici patriseius, qui hoc momento in Amsterodame erat ut matrem videret Nederlandicam.

Ut id brevius faciam , Descartes tum in peregrinatione adScandinaviam portat secum machinam Archimedis, ut donum ad Christinam, reginam bonam, christianissimam, cartesianissimamque, cui philosopho scripserat Litterae de Amore, Letter on Love, Anglice. Prius puer prodigium Christianus fecit patienter exemplaria omnium archiva Archimedis et ea mitte ad omnes eminentes philosophos Europae, inter quos Cartesium, Newtonum, Leibnitium, Copernicum, Agricolam [ ille qui de de rebus metalicis scripsit]. Hoc explicat quare Newtonus et Leibnitius fere ipso tempo de calculis differentialibus et integralibus similes ideas publicarunt et postea de prioritate inventus disputarunt. Sic transit scientia mundi et vanitates hominum admirabilium. Puer quoque modificavit acessum ad programata de expressione  speculum meum  digitalizata, vel viva voce produta, fecit  speculum meum, quaeso, obstetor , tanta erat suavitas eius, qui fere cotidie disputabat litteris cum amico Francogallico, Louis, Ludovico, ille IV, noncupator Rex Solis Franciae, Le Roi Soleil, cui puer fecerat horologium' oscillatorium bene acceptum rege.]

Funesta tamen fuit haec ultima peregrinatio PhilosophiGallici Descartes ad Sveciam , inter plurimas quae fecerat. Post quinque menses periit Stockolmia contracta pneumonia frigore hibernale aedis Reginae Christinae, quem docebat per quinque horas diarias philosophiam, a 5.30 horis ante meridiem. Cartesius fuit prima vitima huius novae religionis intransigentisima omnium, noncupata Oecologia.

Christina vitabatcaleficere cubila aedium ne incrementaretur quantitatem oxonii atmosphera tellurica, eventum nocivum planetae, cuius temperatura iam erat rapide crescentis, sicut Ptolomeus, Newton, Copernicum ac Leibnitz nuper scientifice convincenterque demonstraverunt plurimis operibus, publicatis in Academiae Scientiarum Luteciae Parisiorum analibus.

Regina Christinaauxiliabat bursis studentes a variis partibus mundi, sufficiat nobis, egentia temporis et horario alto noctis nominare William T, Stearn , Britannicus et postea auctor operis modelaris, Anglice edictum, Botanical Latin, Latinum Botanicum, et Carolus Linnaeus, medicus, botanicus et professor Universitatis Upsalae , postea creator linguae latinae botanicae, mirificis labor. Omnes suas publicationes fuerunt Latine exaratae et inter plurimas mentionare licet ut maximam omnium Philosophiam Botanicam in qua explicantur fundamenta botanica cum definitionibus partum exemplis observationibus et terminorum rariorum, etadjectis figuris aeneis, quae in Stocholmia anno MDCCLI vidit lucem apud Godofredum Kiesewetter Impressorem.

Paulum post mortem Descartes, Christina stupefactione omnium conversa est catholicismo, abdicat throno etsolitaria veni in litora Italiae, ubi vixit ceteros annos vitae suae, extrema simplicitate fere ingentia, omnibus dilecta. Sic, testamento Christinae , machinam Archimedis donata est et in potestate venit Elisabethae, puella prodita magna intelligentia, cultissima, discipula Erasmi, confessorque eius , proficientissima lingua latina, propterea quod cum Thomae Moro cotidie latine dialogabat. Regina haec Angliae ut ens politicum fuit admirabilis, tamen pessima ut personna humana, et machiavelica, et pater eius quoque pessimus erat et vindicativus. Summatim, Familia Tudoris tota erat sanguinaria et nemica implacabilis familiae Stuartis catholicae et a Francia oriundae.

Quare illa nocte imbria adValmoralem, oppido reali Scotiae, regione finis mundi posita, advocat Elisabetha ad coetum praedonem Drake? Nauta hic, ratione quam videbimus, nobilitatus est Elisabethae et Dominus [ Anglice Sir' Drake factus est, quamquam ab origine longe plebea et peregrina' erat.]

Sir Drake, dixit ReginaElisabetha, bene scis situationem tristem regni nostri et pericula qua incidimus. Tibi habeo missionem difficilimam: invenire locum nomine Utopia, quod Sir Thomas Morus, minister patris mei, descripsit libro suo. In Utopiam cum eam inveniam exul voluntarie ibo. Sororis meae uxor est Hispaniae Regis, Phillipi, qui promisit et active dat operam ut invadam insulam nostram et ponat Mariam uxorem throno patris nostri. Praeparat hoc fine in Hispaniae et Portugallicae litoris numerosas naves quas apellat, lingua sua, Invencible Armada, nostra, Invincible Navy, ut nos destruam et Stuartes restoret.

Sir Drake: Quidne est tam speciale in Utopia ut Maiestas Vestra ibi desideretiri exul, quare sine pugna delirinquere regnum patris tui? Quidne si eam non inveniem, nonne quaeso ou tópos, Graece significat nowhere, nullum locum, lingua nostra?

Regina: Morus loquitur per parabolas, fortasse sit plenarealitas id quod parabolice describit. Tumet, i per Oceanum Atlanticum, nuper inventum a Lusitanis, ac si in eo nihil invenias, Utopiam quaerit in Oceano Pacifico et postea in toto Indico Oceano. Explora quoque illa maria omnia quae nunc sunt, sine jure, in potestate Lusitorum, jussu Papae Alexandris Hispani contra omnem sensum communem gentium, Quod maria sunt liberia, proba tu, Sir Drake, ut juridice jam Grotius Nederlandicus satis nobis ratione et factis demonstravit quia hoc nos quoque firmiter credemus, salute patria nostra. Adeste tamem Anglia et praesentia nostra quam citius, nullum ducem meliorem te habeo , nec habebo ullum fidelior quam te, nec ullum quem magis dilligam.

Sic ait Elisabetha Britannica, femina triste ac solitaria, cuius imperium, initio non plus erat quam solum cubila sua aedibuspatris, omnia periculosa tamen, perfidia nemicis suis ubiquita, sed postea, incrementato imperio, sanguine sudoresque Britannicorum nautarum, decursu saeculorum, ullum imperium, nec illum romanorum, fuit geographice ampliore illo, nec maiore quantitate inhabitatores, nec perenius, nec ditius, activitate oeconomica et industrialibus crescentibus, usque ad presentes crises europeas, generatas indisciplina fiscali, prodigalitasque consumatorum aere alieno.

Ecce, sine verecundia, id quod officialiteraccidit inter Elisabetham, virginem olim promissam ad regem Hispaniae, piissimo Phillipo et Sir Drake , id est, Draco, idiomate patriae suae originariae. Scyta erat a Transilvania, pater tamen Viking, indefessum praedonem, saevum et pertinacem, nocte imbria in Balmorale, oppido reali Scotiae, regionis fine mundi positae, quae ut dixi vobis, tam longissime abest a cultu atque humanitate Franciae quod nec Anglice bene loquetur .

'Sir Drake' ita, jussu Elisabethae, periplum suum circa mundum incipit. Super navem suam secum cogitabat. Regina timet me. Nec custodes dimissit. Fortasse propterea quod habeo dentes caninos superiores protuberantes. Sed nec luna erat, dixit.

Noctes imbres sunt fere omnes in Britannia et dies sombrias quoque. Sed quare coetus, suspectus vobis, fuit in Scotia advocatus nocte imbria? Respondeo: 1. Propter vitandum paparazzi, italiani, naturaliter.

2. Propterea quod Scotia est bene ultra muros Hadriano constructos et sic bene protecta ab ex-agentes Russici a KGB [C.S.S', ubicumque in mundo peregrinantes et indebite interferentes politica internationali, jussu sodalis eius, Vladimiris Putini, Caesaris' vel Csaris Omnium Russiarum, ex CSS. ]

3. Ultimus, sed non minimus, propter has alias causas, quae pauca geographiaexplicantur:

'Britannia est omnis divisa in partes tres, quarum unam incolunt Angli, fortissimi omnium pedifolio, aliam Scotiani separatisti, lingua celta loquentes domi,' tertiam , qui ipsorum lingua nemine comprehensibili, Welsh , nostra Gallenses appellantur.

Hi omnes lingua, pronuntiatu, formis pondibusque corporalibus, coloribus odoribusque, institutis, legibus et artibus coquinariis,multum differunt. Inter se contendunt cotidianis proeliis, parlamento, mirifica elegantia verborum, transportibus collectivis, supermercatis, maxime illis diebus liquidationum mercaturae pretiis minoribus [sales off', maxima tamen cum violentia ferociter inter sese contendunt in arenis pedifolicis, extrema cum admiratione totae Unionis Europeae. Ergo nemine in Scotia eo die intelligebat Elisabetham, dum loquebatur cum Sir Drake, nec videbat res propter noctem carentem lunam. Custodes Reginae' dormiebant.]

Nunc ampliabo explicationem, ut recuperem filum conductoremhuius mithistoriae encyclopedica et eam ad bonum portum conducam. Elisabetha vero promissa fuit Phillipo, Rege Hispaniae, sed nuptiae nunquam consecutae fuerunt, propter historicas et politicas circumstantias circa Phillipum, hoc modo per hereditatem quoque factum rex Portugalliae ac Brasiliae:

'Erat rex Lusitaniae juvenus, Sebastianus, adolescens, felicitas et spes nationis sui. Sebastianus Rex Lusitanus persuasus est ideis liberandi ensibus terras mundi a Mahommetanis, invasit Africam et' subito, sicut Romulus, post tempestatem evanescit, sine indiciis, deserto Maghrebino, circa Ceutam.

Rex Portugalliae factus est avunculus Sebastiani, Cardinalis Dominus Henricus, senecissimus, qui tamem natura obedienspaulum post mortuus est morbo, et mirabile factu illa epocha, sine ulla descendentia masculina vel feminina, bastarda an non. Thronum Portugalliae cadit ad Phillipum, rex Hispaniae, cuius mater Lusitana erat, filia Regis Emmanuelis, ille noncupator Venturosus, inventor Indiae et Brasiliae, anno MD. [ Continuandum est]

Tertia nocte continuabo ut narrem: quare Phillipus non nupsit Elisabetham sed sororem eius Maria;quod, feliciter, Sir Drake conclusit periplum mundi sine invenire Utopiam, sed invenit Atlantem submersa paulum post tsunami; quod Utopia si non est in Corea Septentrionali, nec in Persia, est fortasse est inter Venezuelam et Cubam; quod Invencible Armada destructa est a Sir Drake et a tempestatibus, a Jove opportune missis, et causis oecologicis, quae Regina Bona Sveciae Christina praeviderat; quod Erasmus piissimus impetravit postergationem executionis Sir Thomae Morus ut ille, in Turri Londinensi, perfectius revisaret translationem Luciani Operis Omnium, quae Aldo Librario et Impressore necesse erat, urgenter, Italiae; quod Elisabetha Regina Mala interrogat speculum meum et furescit; quod  speculum meum modificato acesso a puero prodigio Huygens invenit autodestructionem in Polonia, manibus usuari, usu improprio Latinistae.

EXTRATOS DE  CORRESPONDÊNCIA  EM LATIM NA INTERNET .  SPECIMINA TEXTUUM EX  LITTERIS INTERCAMBIATIS PER INTERNET

Decursu plurimorum annorum , plurimas litteras scripsi ad numerosos amicos hostesque , plenas erroribus redactionis, quas salvavi et nunc infra praebeo legentibus. Sunt exempla textus latini ad exemplificandum usum sermonis latini in scribendo litteras. Pars mala mea est, bona amicorum. Asseverationes illorum indicantur sic ..., vel usu fonte typographica diversa.

Scripsisti : «quam brevior est Anglica lingua!», quia ad vocem Anglicam 'privacy' Latine reddendam quinque vocabulis sum usus. Linguane Anglica brevior Latina esset?

Fortasse non lingua sed ars Latine scribendi tua non brevis est.

Dixi: In collectione Loeb ,nunc proprietate humanitatis [ pro eo gratias ingentes Deo agamus versiones anglicas sunt ad sensum, et non verbo ad verbum . Natura complexa ac idiosyncratica linguae latinae facit ut eam vertere in vernaculis, verbum pro verbo, sit munus difficultosissimus fere impossibilis. ]

Ergo omnes translationes vernaculae, reor, sunt versiones ad sensum , accommodatae ad specificas peculiaritates linguarum modernarum analyticarum, quae habent systemata conjugationum diversissima . Ergo, si vis verum latinum legere, doce te latinum, alius modus non exstat.

Dixisti: Cito:  Quia si libros bilingues Anglice et Latine lexeris , verbi gratia in editione Loeb, paginas Anglicas artius spissiusque scriptas videbis. Ex eo fit ut lingua Latina brevior est Anglica. Finis citationis.

De hoc dico , exemplum Loebianum tuum , ratione mea supra adhibita, non justificat affirmare linguam Latinam breviorem esse quam Anglicam , propterea quod translatores sibi semper proponent esse legibiles et elegantes in vernaculo, introducendo, necessitatis causa, plurima circumloquia in conformitate prolixitate naturali vernaculorum , nihilominus nihil detrahaendo ab sensu pleno textuum latinorum: Salvo sensu, forma periit.

Exstat in Gallia collectio centenaria traductionum operum latinorum et graecarum cum duobus versionibus, una verbo ad verbum altera litteraria, ubi difficultatem legendi versionem verbum e verbo facile constatamus.

Videte TRADUCTIONS JUXTALINEAIRES http://gerardgreco.free.fr/

LEGITE QUOQUE HIERONYMUS:

CITO:  Ego enim non solum fateor, sed libera voce profiteor, me in interpretatione Graecorum, absque Scripturis sanctis, ubi et verborum ordo mysterium est, non verbum e verbo, sed sensum exprimere de sensu.

Habeoque hujus rei magistrum Tullium, qui Protagoram Platonis, et Oeconomicon Xenophontis et Aeschinis ac Demosthenis duas contra se orationes pulcherrimas transtulit. Quanta in illis praetermiserit, quanta addiderit, quanta mutaverit, ut proprietates alterius linguae, suis proprietatibus explicaret, non est hujus temporis dicere. Sufficit mihi ipsius translatoris (Ciceronis) auctoritas, qui ita in Prologo earumdem orationum locutus est:

«Putavi mihi suscipiendum laborem utilem studiosis, mihi quidem ipsi non necessarium. Converti enim ex Atticis duorum eloquentissimorum nobilissimas orationes, inter seque contrarias, Aeschinis et Demosthenis: nec converti, ut interpres, sed ut Orator, sententiis iisdem et earum formis, tam figuris quam verbis ad nostram consuetudinem aptis.

In quibus non verbum pro verbo necesse habui reddere: sed genus omne verborum vimque servavi. Non enim me annumerare ea lectori putavi oportere, sed tanquam appendere.

Rursum in calce sermonis: Quorum ego, ait, orationes, si, ut spero, ita expressero, virtutibus utens illorum omnibus, id est sententiis, et earum figuris, et rerum ordine: verba persequens eatenus, ut ea non abhorreant amore nostro. Quae si e Graecis omnia conversa non erunt: tamen ut generis ejusdem sint, elaboravimus.» Finis citationis

http://remacle.org/bloodwolf/eglise/jerome/pammaque4.htm

Reapresento aqui, por conveniencia os outros textos exemplificativos de uma sintaxe simples, sem anacolutos, que apresentamos no início deste trabalho,recomendada aquem deseja imediatamente escrever em Latim.


Ċ
Darcy Carvalho,
7 de ago de 2014 15:07
Ċ
Darcy Carvalho,
7 de ago de 2014 14:57
Ċ
Darcy Carvalho,
7 de ago de 2014 14:40
Comments