MODERN GREEK STUDIES.Οι Νεοελληνικές Σπουδές

MODERN GREEK STUDIES. Νεοελληνικές Σπουδές. PROF. DR. DARCY CARVALHO. FEA USP. SÃO PAULO. BRAZIL. 2019

Οι Νεοελληνικές Σπουδές στη Γερμανία (1990-1999). Ευρωπαϊκή Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών .

Modern Greek Studies as an independent field of study in Germany's university education.
Konstantinos A. Dimadis: Neo-Greek Studies (Neogräzistik / Neo-Graecistics) in Germany (1990-1999). European Society of Modern Greek Studies. Konstantinos A. Dimadis: Neugriechische Studien (Neogräzistik) in Deutschland (1990-1999) / Οι Νεοελληνικές Σπουδές στη Γερμανία (1990-1999), 30. Απριλίου 2012. The Greek text followed by a preliminary translation in process of revision.

Οι Νεοελληνικές Σπουδές εμφανίζονται ως αυτοτελής και ανεξάρτητος κλάδος σπουδών στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση της Γερμανίας με καθυστέρηση, αν λάβουμε υπόψη ότι σε ορισμένες άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι σπουδές αυτές καθιερώνονται ως κύριος και αυτοτελής πανεπιστημιακός κλάδος αρκετά χρόνια πριν από τη λήξη του ψυχρού πολέμου. Αυτό αφορά όχι γενικώς τη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας και την έρευνα στον χώρο των Νεοελληνικών Σπουδών στη Γερμανία, αλλά τις αμιγείς καθηγητικές θέσεις, αυτές δηλαδή που έχουν αποκλειστικά ως γνωστικό αντικείμενο τις Νεοελληνικές Σπουδές.

Modern Greek Studies, as a well defined and independent field of study, appear in Germany's university education with a delay, bearing in mind that in some other European countries these studies are established as a major and independent university department several years before the end of the Cold War. This concerns not generally the teaching of the new Greek language and the research in the field of Modern Greek Studies in Germany, but the purely professorial positions, that is, those which have exclusively as a cognitive subject the Neo-Hellenic Studies.

Όπως είναι γνωστό, ο Karl Krumbacher (1856-1909) θεμελίωσε τις Βυζαντινές Σπουδές στη Γερμανία ως κύριο πανεπιστημιακό κλάδο. Το 1896 ιδρύθηκε η Έδρα της Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπι­στήμιο του Μονάχου, την οποία και ανέλαβε, ενώ ένα χρόνο αργότερα, το 1897, δημιουργήθηκε το Σεμινάριο της Μεσαιωνικής και Νεοελληνικής Φιλολογίας. Το 1951 το Σεμινάριο του Μονάχου μετονομάζεται σε Ινστιτούτο Βυζαντινών Σπουδών και Νεοελληνικής Φιλολογίας, στην πραγματικότητα όμως ανέκαθεν το βάρος της διδασκαλίας και της επιστημονικής έρευνας έπεφτε στις Βυζα­ντινές Σπουδές. Εξάλλου μόνο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βυζαντινές Σπουδές εισάγονται και σε άλλα γερμανικά πανεπιστήμια ως κύριος κλάδος σπουδών, πρώτα στην Κολωνία, στη συνέχεια στο Münster, ενώ το 1966 ιδρύεται στο Freie Universität Berlin το Byzantinisch- Neugriechisches Seminar με μία καθηγητική θέση (Professur) για τις Βυζαντινές Σπουδές (Byzantinistik). Σήμερα στα Πανεπιστήμια του Αμβούργου, του Βερολίνου, του Bochum, της Βόννης, της Λειψίας και του Würzburg τα προγράμματα του (κύριου) κλάδου των Βυζαντινών Σπουδών δίνουν έμφαση στον τομέα της φιλολογίας, ενώ τα προγράμματα του κύριου κλάδου των Βυζαντινών Σπουδών στα Πανεπιστήμια του Mainz και του Münster ρίχνουν το βάρος στον τομέα της ιστορίας. Στο Πανεπιστήμιο του Göttingen μπορεί κανείς να σπουδάσει τις Βυζαντινές Σπουδές μόνο ως δευτερεύοντα κλάδο. Τέλος στα Πανεπιστήμια του Μονάχου και της Κολωνίας τα προγράμματα του κύριου κλάδου των Βυζαντινών Σπουδών ρίχνουν το βάρος εξίσου στον τομέα της φιλολογίας και της ιστορίας.


As is well known, Karl Krumbacher (1856 -1909) founded the Byzantine Studies in Germany as the main university branch. In 1896, the Center for Medieval and Modern Greek Literature was founded at the University of Munich, which it undertook, and a year later, in 1897, the Seminar of Medieval and Modern Greek Literature was created. In 1951, the Munich Seminar was renamed the Institute of Byzantine Studies and Modern Greek Literature, but in reality, however, the burden of teaching and scientific research had always fallen into Byzantine Studies. Moreover, only after World War II, Byzantine Studies was introduced to other German universities as a main field of study, first in Cologne, then in Münster, and in 1966 the Byzantinisch-Neugriechisches Seminar was founded in Freie Universität Berlin with a professorship position ) for Byzantine Studies (Byzantinistik). Today, in the universities of Hamburg, Berlin, Bochum, Bonn, Leipzig and Würzburg, the programs of the (main) branch of Byzantine studies emphasize the field of literature, while the programs of the main branch of Byzantine studies at the Universities of Mainz and Münster are putting the weight on history. At the University of Göttingen one can study Byzantine studies only as a secondary discipline. Finally, at the Universities of Munich and Cologne, the programs of the main branch of Byzantine Studies are equally important in the field of literature and history.
Όταν σήμερα μιλούμε για Νεοελληνικές Σπουδές, εννοούμε το πεδίο όπου συναντιούνται περισσότερες επιστήμες που ασχολούνται με την έρευνα της ιστορίας και της κοινωνίας, ιδιαιτέρως με τη μελέτη της φιλολογίας, της γλώσσας και γενικότερα του πολιτισμού, στο ευρύ πεδίο του ελληνικού κόσμου κατά την περίοδο, συμβατικά, από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης έως σήμερα. Συγκεκριμένα από την άποψη της γεωγραφικής έκτασης οι Νεοελλη­νικές Σπουδές μελετούν τις περιοχές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας όπου επικρατούσε σε μεγάλο βαθμό η Ελληνική, ολόκληρη δηλαδή τη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου με κέντρο την Κωνσταντινούπολη, και από εκεί τις διακλαδώσεις στη Βαλκανική Χερσόνησο μαζί με τη σημερινή Ελλάδα, τις περιοχές της Κάτω Ιταλίας και της Βενετίας, όπως επίσης τη Διασπορά στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στη Βόρεια Αφρική και ακόμη τη Διασπορά στη Βόρεια Αμερική και την Αυστραλία κατά τον 20ό αιώνα. Παράλληλα οι Νεοελληνικές Σπουδές εξετάζουν ευρύτερα τις πολιτισμικές και άλλες σχέσεις του ελληνό­φωνου κόσμου και της σημερινής Ελλάδας με τους άλλους πολιτισμούς και την ιστορική εξέλιξη της ευρωπαϊκής κυρίως ηπείρου. Οι μέθοδοι που χρησιμο­ποιούν οι Νεοελληνικές Σπουδές στη διδασκαλία και την έρευνα είναι αυτές της ιστορίας και των κοινωνικών επιστημών, παραδείγματος χάρη της θεωρίας της λογοτεχνίας και της γλωσσολογίας.
Όπως στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών έως το 1943, οι Νεοελ­ληνικές Σπουδές κατά την περίοδο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (και ακριβέστερα, κατά την περίοδο μετά το 1960) θα μπορούσαμε ίσως να πούμε ότι υπάρχουν στο περιθώριο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στη Δυτική Γερμανία, κάτω από τον αυτοτελή και κύριο κλάδο των Βυζαντινών Σπουδών, μολονότι μια τέτοια γενίκευση δεν αποδίδει την πραγματικότητα. Η κατάσταση αυτή κράτησε ως περίπου τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
When we talk today about Modern Greek Studies, we mean the field where more sciences dealing with the study of history and society meet, particularly with the study of literature, language and culture in general, in the broad field of the Greek world during the period, conventionally, from the Fall of Constantinople to the present day. From a geographic point of view, Neo-Hellenic Studies studies the areas of the Byzantine Empire, where the Greek basin, the basin of the Eastern Mediterranean with its center in Constantinople, prevailed to a large extent, and from there the branches in the Balkan Peninsula along with the present-day Greece, the regions of Lower Italy and Venice, as well as the Diaspora on the European continent and in North Africa, and even the Diaspora in North America and Australia in the 20th century. At the same time, Neohellenic Studies examines the cultural and other relations of the Greek-speaking world and the present-day Greece with the other cultures and the historical evolution of the main European continent. The methods used by Modern Greek Studies in teaching and research are those of history and social sciences, for example the theory of literature and linguistics.As in the Kapodistrian University of Athens until 1943, Modern Greek Studies during the period after the Second World War (and more precisely, in the post-1960s) we might say that there are university studies in West Germany under the the independent and mainstream of Byzantine Studies, although such generalization does not yield the reality. This situation lasted around the beginning of the 1990s.
Η πρόεδρος της Γερμανικής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών καθηγή­τρια Ισιδώρα Rosenthal-Καμαρινέα τόνιζε για πολλοστή φορά τον Αύγουστο του 1993 τα παρακάτω σε ένα από τα υπομνήματα που είχε υποβάλει την εποχή εκείνη για το ζήτημα των Νεοελληνικών Σπουδών στις αρμόδιες ελληνικές αρχές:
«[…] να ενισχυθούν οι υφιστάμενες έδρες που το Μάιο 1992 ήταν μόνο τρεις και όχι εφτά όπως ισχυρίστηκε η γερμανική πλευρά (βλ. το “Πρωτόκολλο της 13ης συνόδου της μόνιμης μικτής επιτροπής βάσει του άρθρου 14 της ελληνογερμανικής μορφωτικής συμφωνίας της 17ης Μαΐου 1956”, Αθήνα, 26-29 Μαΐου 1992) και όχι έδρες νεοελληνικής φιλολογίας ή νεοελληνικής γλώσσας, αλλά οι δυο βυζαντινής και νεοελληνικής φιλολογίας και η μία νεοελληνικής και βυζαντινής φιλολογίας.»
Με άλλα λόγια, ως το 1993 δεν υπήρχε στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση της Γερμανίας ούτε μία οργανική καθηγητική θέση (Professur) με γνωστικό αντικείμενο αποκλειστικά τη νέα ελληνική φιλολογία και τις Νεοελληνικές Σπουδές. ΄Ετσι μια σημερινή ζωντανή γλώσσα ενός ευρωπαϊκού κράτους, το οποίο μάλιστα από το 1981 αποτελούσε μέλος της Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης, κατατασσόταν οργανικά κάτω από τα σεμινάρια και ινστιτούτα των Κλασικών ή των Βυζαντινών Σπουδών.
Εξάλλου, η πείρα των τελευταίων ετών απέδειξε ότι όπως σχεδόν σε όλες τις χώρες όλων των ηπείρων, έτσι και στη Γερμανία η νέα ελληνική γλώσσα και οι σπουδές που αφορούν τη νεοελληνική κοινωνία προσελκύουν φοιτητές και φοιτήτριες που στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν ασχολούνται με την κλασική φιλολογία.
Η καθηγήτρια Rosenthal-Καμαρινέα στο εμπεριστατωμένο και μαχητικό υπόμνημα που είχε υποβάλει ως πρόεδρος της Γερμανικής Εταιρείας Νεοελλη­νικών Σπουδών σε όλες τις αρμόδιες ελληνικές και δυτικογερμανικές αρχές κατά το πρώτο εξάμηνο του 1989, πριν δηλαδή από την επανένωση της Γερμανίας, για τις «συνθήκες διδασκαλίας της νεοελληνικής φιλολογίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στο Δυτικό Βερολίνο» κατέληγε:
«Εν όψει των προαναφερθέντων δεν εμφανίζονται ρόδινες οι συνθήκες διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών και οι δυνατότητες των Νεοελληνικών Σπουδών στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και του Δυτικού Βερολίνου. Επείγουσα μέριμνα για βελτίωση των συνθηκών στο πνεύμα της δίκαιας και ισότιμης αναγνώρισης των δικαιωμάτων των κρατών μελών της Ε.Ο.Κ. είναι απολύτως αναγκαία.»
The president of the German Society of Modern Greek Studies, Professor Isidora Rosenthal-Kamarinea, pointed out for the first time in August 1993 the following in one of the memoirs she had submitted at that time on the issue of Modern Greek Studies to the competent Greek authorities:'.. to strengthen the existing seats which were only three in May 1992 and not seven as claimed by the German side (see the' Protocol of the 13th Session of the Standing Mixed Committee under Article 14 of the Greek-German Cultural Agreement of 17 May 1956 ' , Athens, May 26-29, 1992) and not modern Greek or modern Greek, but two Byzantine and Modern Greek philology and one Modern Greek and Byzantine literature. "In other words, until 1993, there was no professorship in the university education in Germany (Professur), with a subject of exclusively new Greek philology and Modern Greek Studies. Thus, today's lively language of a European state, which, since 1981, was a member of the European Union, was organically classified under the seminars and institutes of Classical or Byzantine Studies.In addition, the experience of recent years has shown that, as in almost all countries of all continents, in Germany too, the new Greek language and studies concerning Modern Greek society attract students and students who overwhelmingly do not deal with classical philology .Professor Rosenthal-Kamarineas, in his comprehensive and compelling memorandum that he had presented as chairman of the German Society of Modern Greek Studies to all competent Greek and West German authorities in the first half of 1989, before the reunification of Germany, for the "conditions of teaching Modern Greek literature in the Federal Republic of Germany and in West Berlin "concluded:"In view of the aforementioned, the teaching conditions of the New Greek and the potential of Modern Greek Studies in the Higher Education Institutions of the Federal Republic of Germany and West Berlin do not appear pink. Urgent concern to improve the conditions in the spirit of fair and equitable recognition of the rights of the Member States of the EOK. is absolutely necessary. "
Ωστόσο, αμέσως μετά την επανένωση της Γερμανίας αρχίζει να συζητείται το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί αυτοτελής κλάδος Νεοελληνικών Σπουδών στο Βερολίνο. Λίγα χρόνια νωρίτερα, στα μέσα της δεκαετίας του 1980, είχε αρχίσει να γίνεται συνείδηση και στη Γερμανία, ανάμεσα σε ολιγάριθμους πάντοτε πανεπιστημιακούς καθηγητές που είχαν την ευθύνη των Κλασικών Σπουδών και κυρίως της βυζαντινής και συγχρόνως της νεοελληνικής φιλολογίας, η ανάγκη για τη δημιουργία ανεξάρτητου κλάδου Νεοελληνικών Σπουδών με αυτοτέλεια στο πρόγραμμα σπουδών και στην έρευνα. Αλλά όπως συμβαίνει συνήθως σε ανάλογες περιπτώσεις, έπρεπε κάποια πρόσωπα να θέσουν το ζήτημα αυτό στο στόχαστρο των άμεσων επιδιώξεών τους.
Η διαμάχη, η οποία για καθαρά προσωπικούς λόγους είχε λάβει διαστάσεις από την αρχή της δεκαετίας του 1980 ανάμεσα στον καθηγητή των Βυζαντινών Σπουδών από το 1979 στο Freie Universität Berlin, Prof. Dr. Paul Speck, και στον νεοεκλεγμένο το 1993, μετά τη συνταξιoδότηση του Paul Speck, καθηγητή των Βυζαντινών Σπουδών στο ίδιο Πανεπιστήμιο, Prof. Dr. Diether Roderich Reinsch, είχε και ένα θετικό αποτέλεσμα: ευνόησε εν τέλει τις Νεοελληνικές Σπουδές και το 1993 κατέστη δυνατόν να αποφασιστεί η δημιουργία στο Freie Universität Berlin, με σύμφωνη γνώμη της Κυβέρνησης του ομοσπονδιακού κράτους του Βερολίνου, η πρώτη αυτοτελής καθηγητική θέση (Professur) για τις Νεοελληνικές Σπουδές στη Γερμανία.
Πρέπει, βέβαια, να τονιστεί ότι κατά την περίοδο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (DDR), ήδη κατά τα έτη 1972-1979, διδάσκει τη νέα ελληνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας η Dr. Anneliese Malina, η οποία, παράλληλα με τη θέση που κατέχει από το 1980 στην Ακαδημία Επιστημών της Ανατολικής Γερμανίας, διδάσκει επίσης έως τον Σεπτέμβριο του 1990 τη νέα ελληνική γλώσσα στο Humboldt-Universität zu Berlin σε ωρομίσθια βάση. Τον Σεπτέμβριο του 1990, η Dr. Anneliese Malina και ο Dr. Παντελής Καρέλος επωμίζονται στο Humboldt-Universität zu Berlin την ευθύνη του Προγράμ­ματος Magister των Νέων Ελληνικών, αν και δεν υφίσταται ούτε δημιουργείται ποτέ Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών ή καθηγητική θέση (Professur). Η από­δοση, ωστόσο, της εργασίας της Anneliese Malina και του Παντελή Καρέλου κατά την εν λόγω περίοδο υπήρξε εξαιρετική, όπως αντικατοπτριζόταν κάθε χρόνο στο υψηλό επίπεδο των φοιτητών τους, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, ως υπότροφοι του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού συμμετείχαν στο Διεθνές Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας, Ιστορίας και Πολιτισμού του Ιδρύματος Μελετών της Χερσονήσου του Αίμου στη Θεσσαλονίκη (του αρχαιότερου στο είδος του προγράμματος στην Ελλάδα με διεθνή αναγνώριση) και καταλάμ­βαναν με τις επιδόσεις τους τις πρώτες θέσεις μεταξύ μιας διεθνούς, από όλες τις ηπείρους, ομάδας φοιτητών που ξεπερνούσε τα 150 άτομα. Η κατάσταση αυτή διατηρήθηκε έως το 1997, οπότε καταργείται το Πρόγραμμα Magister των Νέων Ελληνικών στο Humboldt-Universität zu Berlin, εφόσον είχε πλέον τεθεί από το χειμερινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 1996/1997 σε εφαρμογή και είχε αρχίσει να λειτουργεί το εννέα εξαμήνων Πρόγραμμα Magister των Νεοελληνικών Σπουδών στην αυτοτελή καθηγητική θέση των Νεοελληνικών Σπουδών (Professur für Neogräzistik) στο Freie Universität Berlin. Τόσο η Dr. Anneliese Malina όσο και ο Dr. Παντελής Καρέλος έχουν κληθεί στο μεταξύ από τον αρμόδιο καθηγητή και θα διδάξουν από το επόμενο εξάμηνο σε ωρομίσθια βάση στο Πρόγραμμα Magister των Νεοελληνικών Σπουδών στο Freie Universität Berlin.
However, immediately after the reunification of Germany, the possibility of creating a self-employed branch of Modern Greek Studies in Berlin began to be discussed. A few years earlier, in the mid-1980s , consciousness had also begun in Germany, among the few university professors who were responsible for classical studies and especially for Byzantine and Modern Greek literature, the need for the creation of an independent industry Modern Greek Studies with autonomy in curriculum and research. But as is usually the case in some cases, some people have had to put this issue at the heart of their immediate pursuits.The controversy, which, for purely personal reasons, had taken shape since the beginning of the 1980s between the Professor of Byzantine Studies since 1979 at Freie Universität Berlin, Prof. Dr. Paul Speck, and the newly elected in 1993, after retiring Paul Speck, professor of Byzantine Studies at the same University, Prof. Dr. Diether Roderich Reinsch had a positive result: he finally favored Modern Greek Studies and in 1993 it was possible to decide to create at the Freie Universität Berlin, with the approval of the Federal State of Berlin, the first independent professorship (Professur) for Modern Greek Studies in Germany.Of course, during the period 1972-1979, the German Democratic Republic (DDR) has been teaching the new Greek language at the University of Leipzig. Anneliese Malina, who, along with her position since 1980 at the Academy of Sciences of East Germany, also teaches in September 1990 the new Greek language at Humboldt-Universität zu Berlin on an hourly basis. In September 1990, Dr. Anneliese Malina and Dr. Pantelis Karelos is responsible for the Magister of Young Greek Program at the Humboldt-Universität zu Berlin, although there is never a Department of Modern Greek Studies or Professur (Professur). However, the performance of Anneliese Malina and Pantelis Karelou's work during this period was excellent, as was reflected each year at the high level of their students who, among others, as scholars of the Greek Ministry of Culture participated in the International Greek Program Language, History and Culture of the Foundation of Studies of the Aegean Peninsula in Thessaloniki (the oldest of its kind in Greece, with international recognition), and they achieved their first an international group of students from all continents that exceeded 150 people. This situation was maintained until 1997, when the Magister of Young Greek at the Humboldt-Universität zu Berlin was abolished, since it had been put in place since the winter semester of the academic year 1996/1997 and had started operating the nine-semester Magister Program Neohellenic Studies in Professor für Neogräzistik at the Freie Universität Berlin. Both Dr. Anneliese Malina as well as Dr. Pantelis Karelos have been summoned in the meantime by the relevant professor and will teach from the next semester on an hourly basis in the Magister of Modern Greek Studies at Freie Universität Berlin.
Η νέα καθηγητική θέση των Νεοελληνικών Σπουδών στο Freie Universität Berlin προκηρύχτηκε το 1994 και την κατέλαβε το 1995 ο τότε τακτικός καθηγητής της Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χρόνιγκεν της Ολλανδίας Κωνσταντίνος Α. Δημάδης, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στο Freie Universität Berlin την 1η Ιουλίου 1996. Από το 1997 το διδακτικό πρόγραμμα του κύριου κλάδου των Νεοελλη­νικών Σπουδών στο Freie Universität Berlin εφαρμόζεται σύμφωνα με νόμο πλαίσιο, δηλαδή σύμφωνα με το καταστικό σπουδών που υπέβαλε αρμοδίως ο καθηγητής των Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο και εγκρίθηκε από τη Σύγκλητο και την Κυβέρνηση του ομοσπονδιακού κράτους του Βερολίνου. Ο κλάδος παρέχει στους σπουδαστές τίτλους μάστερ (MA) και διδακτορικού διπλώματος με κέντρο βάρους την ελληνική γλώσσα, φιλολογία και ιστορία.
Αξίζει να τονιστεί ότι στο Freie Universität Berlin λειτουργούν τη στιγμή αυτή ανεξάρτητες καθηγητικές θέσεις και αντιστοίχως αυτοτελείς κλάδοι Κλασικών, Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών που συνεργάζονται μεταξύ τους. Ο καθένας από τους τρεις αυτούς κλάδους προσφέρει στην πανεπιστη­μιακή εκπαίδευση του ομοσπονδιακού κράτους του Βερολίνου το δικό του πλήρες διδακτικό πρόγραμμα. Με τον τρόπο αυτό στη γερμανική πρωτεύουσα αντιπροσωπεύεται διαχρονικά ο ελληνικός κόσμος σε επίπεδο καθηγητικών θέσεων (δηλαδή διδασκαλίας και έρευνας) από την αρχαιότητα έως σήμερα.
Το γεγονός της δημιουργίας του ανεξάρτητου κλάδου των Νεοελληνικών Σπουδών στο Βερολίνο σε συνδυασμό με ένα άλλο κατεξοχήν σημαντικό γεγονός, την ίδρυση δηλαδή τον Ιούλιο του 1995 στην Αθήνα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών (ΕΕΝΣ), είχε ως αποτέλεσμα το Α΄ Ευρω­παϊκό Συνέδριο Νεοελληνικών Σπουδών να πραγματοποιηθεί το περασμένο φθινόπωρο, από τις 2 ως τις 4 Οκτωβρίου 1998, στο Βερολίνο. Πρέπει να σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών ιδρύθηκε πριν από τρία χρόνια χάρη στην πρωτοβουλία που ανέλαβε και χάρη στην ηθική και οικονομική υποστήριξη που προσέφερε το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, έπειτα από δύο ανεπιτυχείς προσπάθειες που είχαν γίνει για την ίδρυσή της κατά την περίοδο μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Συγκεκριμένα, η Σύμβουλος του Υπουργείου Πολιτισμού Ουρανία Λαμψίδου και ο Γενικός Διευθυντής Πολιτιστικής Ανάπτυξης του ίδιου υπουργείου Σπύρος Ρέπουλης έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο όσον αφορά την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών το καλοκαίρι του 1995.The new professorship of Modern Greek Studies at Freie Universität Berlin was proclaimed in 1994 and was occupied in 1995 by the then regular professor of Medieval and Modern Greek Language and Literature at the University of Hroningen, Netherlands Konstantinos A. Dimadis, who took up his duties at Freie Universität Berlin on 1 July 1996. Since 1997 the Master's degree program in Modern Greek Studies at Freie Universität Berlin has been implemented according to a framework law, that is to say, according to the curriculum submitted by Professor Nees linikon Studies at the University and approved by the Senate and the Government of the Federal State of Berlin. The branch provides students with Masters (MA) and doctoral degrees with a focus on Greek language, literature and history.It is worth noting that Freie Universität Berlin currently operates independent teaching positions and correspondingly independent branches of Classical, Byzantine and Neo-Hellenic Studies working together. Each of these three branches offers the university education of the federal state of Berlin its own full-time teaching program. This is how the Greek world is represented in the German capital at the level of teaching positions (ie teaching and research) from antiquity to the present day.The fact that the independent branch of Modern Greek Studies in Berlin was created in conjunction with another important event, the foundation of the European Society of Modern Greek Studies (EENS) in Athens in July 1995, resulted in the 1st European Conference of Modern Greek Studies was held last autumn, from 2 to 4 October 1998, in Berlin. It should be noted that the European Society of Modern Greek Studies was founded three years ago thanks to its initiative and thanks to the moral and financial support offered by the Hellenic Ministry of Culture after two unsuccessful attempts to establish it in the period after the end of the Second World War. In particular, Urania Lampsidou, Counselor of the Ministry of Culture, and the Director General for Cultural Development of the same Ministry, Spyros Repoulis, played a decisive role in the establishment of the European Society of Modern Greek Studies in the summer of 1995..
Όσον αφορά την ιστορία της ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελλη­νικών Σπουδών, θα αναφέρουμε περιληπτικά ότι μετά την πτώση της δικτα­τορίας του 1967 στην Ελλάδα και συγκεκριμένα τον Αύγουστο του 1976, πάλι με πρωτοβουλία και με την υποστήριξη του ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού, συγκεντρώθηκαν στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης 101 νεοελληνιστές από όλες τις ηπείρους και πήραν μέρος στο «1ο Διεθνές Συνέδριο Νεοελληνικών Σπουδών». Όμως, η πρώτη εκείνη προσπάθεια που έγινε στο πλαίσιο του συνεδρίου αυτού για την ίδρυση Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών, δεν είχε αποτέλεσμα και η ίδρυση της Εταιρείας έμελλε να βραδύνει κατά δεκαεννέα σχεδόν χρόνια· διότι και η δεύτερη προσπάθεια ευρωπαίων νεοελληνιστών από τη Δανία, τη Σουηδία, τη Δυτική Γερμανία, τη Μεγάλη Βρετανία, το Βέλγιο, την Ιταλία και την Ολλανδία, οι οποίοι συναντήθηκαν και για τον σκοπό αυτό από τις 18 έως τις 20 Σεπτεμβρίου 1987 στην Κοπεγχάγη, έμεινε ατελέσφορη (βλ. περ. Μαντατοφόρος 27, Ιούνιος 1988, σ. 47).
Το Α΄ Ευρωπαϊκό Συνέδριο Νεοελληνικών Σπουδών του Οκτωβρίου 1998, της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών, πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με το Byzantinisch- Neugriechisches Seminar του Freie Universität Berlin. Στο Συνέδριο πήραν μέρος περίπου 250 νεοελληνιστές αλλά και ερευνητές από άλλες ειδικότητες, κυρίως από την Ευρώπη αλλά και από τις Η.Π.Α., από τον Καναδά, από την Αυστραλία και τη Μέση Ανατολή, και εκφωνήθηκαν 154 ανακοινώσεις σε επτά επιμέρους παράλληλες θεματικές ενότητες κάτω από τον γενικό τίτλο του Συνεδρίου:
Ο ελληνικός κόσμος ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, 1453-1981.
Οι εργασίες του Συνεδρίου έλαβαν χώρα στα αμφιθέατρα και στις αίθουσες του Henry-Ford-Bau der Freien Universität Berlin και σημείωσαν κατά γενική ομολογία απόλυτη επιτυχία όχι μόνο από επιστημονική άποψη αλλά και σε ό,τι αφορά την οργάνωση και τη θερμή συναδελφική ατμόσφαιρα που επικράτησε κατά τις τρεις ημέρες, στη διάρκεια των οποίων πραγματοποιήθηκαν 29 συνεδρίες. Για πρώτη φορά στην ιστορία των Νεοελληνικών Σπουδών είχε την ευκαιρία ένας τόσο μεγάλος αριθμός νεοελληνιστών και άλλων ερευνητών από συγγενείς ειδικότητες να συγκεντρωθεί από όλο τον κόσμο σε μια ευρωπαϊκή πανεπιστημιούπολη στο πλαίσιο ενός διεθνούς συνεδρίου Νεοελληνικών Σπουδών. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε σημαντική εμπειρία ιδιαιτέρως για τους νέους στην ηλικία ερευνητές των Νεοελληνικών Σπουδών, στους οποίους η Επιστημονική Επιτροπή του Συνεδρίου έδωσε την ευκαιρία, μετά την αξιολό­γηση και την επιλογή των προτάσεων που κατέθεσαν, να εμφανιστούν σε ένα διεθνές συνέδριο, να γνωριστούν μεταξύ τους και να ανταλλάξουν απόψεις. Εξίσου, όμως, σημαντική υπήρξε η διοργάνωση του Α΄ Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Νεοελληνικών Σπουδών της ΕΕΝΣ στο Βερολίνο για τους νεοελληνιστές από τη Ρωσία και από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης, διότι για πρώτη φορά τώρα είχαν την ευκαιρία να πάρουν μέρος ελεύθερα σε ένα διεθνές συνέδριο Νεοελληνικών Σπουδών, με την οικονομική μάλιστα υποστήριξη που έλαβε προς τον σκοπό αυτό η Οργανωτική Επιτροπή του Συνεδρίου από τη Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG). Τα Πρακτικά του Συνεδρίου θα κυκλοφορήσουν μέσα στο τρέχον έτος 1999 στην Αθήνα, σε δύο τόμους των περίπου 1.500 σελίδων, από τον εκδοτικό οίκο «Ελληνικά Γράμματα». Εξάλλου, η Ευρωπαϊκή Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών θα συνεχίσει την πραγματοποίηση των διεθνών συνεδρίων της ανά τετραετία σε άλλες ευρωπαϊκές πανεπιστημιουπόλεις.
Λίγο μετά το 1992, την εποχή δηλαδή που είχαν δρομολογηθεί ήδη οι ενέργειες για την ίδρυση ανεξάρτητου κλάδου Νεοελληνικών Σπουδών στο Βερολίνο, γίνεται γνωστό ότι στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου πρόκειται να δημιουργηθεί επίσης καθηγητική θέση (Professur) αποκλειστικά για τις Νεοελ­ληνικές Σπουδές. Πράγματι η θέση δημιουργήθηκε, αν και μετά την πλήρωσή της, που πραγματοποιήθηκε το 1995, είναι προς το παρόν κενή. Υπολογίζεται ότι μέσα στο 1999 θα προκηρυχθεί εκ νέου. Ας σημειωθεί ότι για τη δημιουργία της καθηγητικής θέσης των Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου η ελληνική Πολιτεία προσέφερε επισήμως μέσω του Υπουργείου Πολιτισμού το εφάπαξ ποσό των 20 εκατομμυρίων δραχμών.
Regarding the history of the founding of the European Society of Modern Greek Studies, we will briefly mention that after the fall of the 1967 dictatorship in Greece and specifically in August 1976, again on the initiative and with the support of the Hellenic Ministry of Culture, they gathered at the Aristotle University of Thessaloniki 101 neo-Hellenists from all continents and took part in the "1st International Congress of Modern Greek Studies". However, the first attempt at this conference to establish a European Society of Modern Greek Studies did not have the effect and the founding of the Society was to be delayed for almost nineteen years; for the second attempt by European neo-Hellenists from Denmark, Sweden , West Germany, Great Britain, Belgium, Italy and the Netherlands, who met for this purpose from 18 to 20 September 1987 in Copenhagen, remained ineffective (see Mantatoforos 27, June 1988, p. 47).The first European Neohellenic Conference in October 1998, the European Society of Modern Greek Studies, was held in collaboration with the Byzantinisch-Neugriechisches Seminar of Freie Universität Berlin. About 250 neo-Hellenists and researchers from other specialties, mainly from Europe and from the USA, from Canada, Australia and the Middle East, took part in the Conference and 154 announcements were delivered in seven individual parallel themes sections under the General Title of the Conference:The Greek world between the East and the West, 1453-1981.The proceedings of the Congress took place in the auditoriums and in the halls of the Henry-Ford-Bau der Freien Universität Berlin, and they have generally acknowledged absolute success not only from a scientific point of view but also as regards the organization and the warm allied atmosphere prevailing the three days during which 29 sessions were held. For the first time in the history of Modern Greek Studies, such a large number of neo-Hellenists and other researchers from relatives had the opportunity to gather from all over the world on a European campus in an international conference of Modern Greek Studies. This event was an important experience especially for young researchers in Modern Greek Studies, where the Scientific Committee of the Conference gave the opportunity, after the evaluation and selection of the proposals submitted, to appear at an international conference to get to know each other and exchange views. Equally important, however, was the organization of the First European Conference of Modern Greek Studies at the EHEA in Berlin for the neo-Hellenists from Russia and the former socialist countries of Europe, for the first time they had the opportunity to participate freely in an international conference Modern Greek Studies, with the financial support received for this purpose by the Deutsche Forschungsgemeinschaft (DFG). The Proceedings of the Conference will be published in the current year 1999 in Athens, in two volumes of approximately 1,500 pages, by the publishing house "Greek Letters". Moreover, the European Society of Modern Greek Studies will continue to host its four-year international conferences on other European campuses.Shortly after 1992, at the time when the actions for the establishment of an independent branch of Modern Greek Studies in Berlin were already underway, it is known that a professorship (Professur) will be created at the University of Munich, exclusively for Modern Greek Studies. Indeed, the post was created, although it was filled in 1995, but it is now empty. It is estimated that in 1999 it will be re-launched. It should be noted that for the creation of the Modern Greek Studies at the University of Munich, the Greek State officially offered through the Ministry of Culture the lump sum of 20 million drachmas..
Αξίζει να σημειωθεί ότι στα μέσα της δεκαετίας 1950 ο καθηγητής Σταμάτης Καρατζάς, την περίοδο εκείνη υφηγητής και αργότερα καθηγητής της Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας, θεμελιώνει στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου τις Βυζαντινές και Νεοελληνικές Σπουδές. Αργότερα, το 1971, ο καθηγητής και σήμερα τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών Αθανάσιος Καμπύλης αναλαμβάνει την καθηγητική θέση και την ευθύνη του κλάδου της Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Εξάλλου, το 1985 αρχίζει ο Καμπύλης να εκδίδει τη σειρά Meletemata. Beiträge zur Byzantinistik und neugriechischen Philologie. Η θέση, λοιπόν, αυτή στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, που κατέχει από το 1994 ο καθηγητής Hans Eideneier, μαζί με εκείνη του Πανεπιστημίου του Bochum, την οποία κατέχει από το 1993 ο καθηγητής Γεώργιος Μακρής, ήταν οι δύο καθηγητικές θέσεις που η λειτουργία τους θεσπίζεται πριν από την επανένωση της Γερμανίας. Οι θέσεις αυτές εξακολουθούν να λειτουργούν σήμερα στο διδακτικό πεδίο με το ίδιο γνωστικό αντικείμενο, δηλαδή είναι θέσεις για τη Βυζαντινή και Νεοελλη­νική Φιλολογία· στο πεδίο της έρευνας, το κέντρο βάρους στην πρώτη αποτελεί η πρώιμη δημώδης νεοελληνική λογοτεχνία, ενώ στη δεύτερη το βάρος πέφτει στη βυζαντινή φιλολογία.
Στο σημείο αυτό και για την περίοδο πριν από την επανένωση της Γερμανίας οφείλει κάποιος να αναφέρει ότι στο Byzantinisch- Neugriechisches Seminar του Freie Universität Berlin, ενώ υπήρχαν περίπου επί δύο δεκαετίες δύο καθηγητικές θέσεις για τις Βυζαντινές Σπουδές (την πρώτη, C 4 Professur, θέση κατείχε ήδη από το 1966 ο καθηγητής Gustav H. Karlsson, 1909-1995), δεν υπήρχε καμιά για τις Νεοελληνικές Σπουδές. Όταν, ωστόσο, το 1971 αναλαμβάνει δίπλα στον Karlsson ο Γεώργιος Φατούρος τα καθήκοντά του ως καθηγητής Βυζαντινών Σπουδών στο Freie Universität Berlin, εντάσσει στο διδακτικό πρόγραμμά του κατά τα επόμενα χρόνια, έως το 1993, και μαθήματα νέας ελληνικής γλώσσας και φιλολογίας ή/και λογοτεχνίας. Σε συνεργασία μάλιστα με τον Dr. Diether Roderich Reinsch, ο οποίος συμμετέχει την εποχή εκείνη θεσμικά στο διδακτικό και ερευνητικό πρόγραμμα του Byzantinisch- Neugriechisches Seminar του Freie Universität Berlin, κυκλοφορεί εγχειρίδιο για την εκμάθηση της Νέας Ελληνικής (Neugriechisches Lehrbuch, Berlin 1977), το οποίο διορθωμένο και εμπλουτισμένο γνώρισε δύο άλλες εκδόσεις (1980 και 1984). Επίσης, στο πλαίσιο αυτό και κατά την περίοδο από το θερινό εξάμηνο 1978 έως και το χειμερινό εξάμηνο 1979/1980 ανέλαβε σε ωρομίσθια βάση τη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής στο Freie Universität Berlin ο Κωνσταντίνος Α. Δημάδης, υπότροφος τότε του DAAD στο Δυτικό Βερολίνο.
Εξάλλου, θα σημειώσουμε συνοπτικά ότι για πρώτη φορά στο Βερολίνο η νέα ελληνική γλώσσα περιλαμβάνεται το 1888 μεταξύ άλλων γλωσσών στο πρόγραμμα της πρακτικής εκπαίδευσης που εφάρμοζε το Ινστιτούτο Ανατολικών Γλωσσών της γερμανικής πρωτεύουσας. Υπεύθυνος για τη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής ήταν ο Ιωάννης Μητσοτάκης, από την Κρήτη, που τον διαδέχτηκε το 1906 ο κρητικός επίσης Ιωάννης Καλιτσουνάκης. Ο Καλιτσουνάκης, καθηγητής από το 1924 της Κλασικής Φιλολογίας στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, δίδασκε πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (Humboldt-Universität zu Berlin) Μεσαιωνική Φιλολογία με σύμβαση ωρομίσθιας εργασίας που ανανεωνόταν ανά εξάμηνο, ενώ μετά τη λήξη του Πολέμου συνέχισε στο Freie Universität Berlin τη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας και μάλιστα από το 1953 έως τον θάνατό του το 1966 ως επίτιμος καθηγητής της Μεσαιωνικής και Νέας Ελληνικής Φιλολογίας. Εξάλλου, στο Ανατολικό Βερολίνο, παρόλο που δεν δημιουργήθηκε ποτέ αμιγής καθηγητική θέση για τις Νεοελληνικές Σπουδές, ο καθηγητής Johannes Irmscher υπηρέτησε συνειδητά και συστηματικά κατά τη μεταπολεμική περίοδο και προώθησε δίπλα στις Βυζαντινές και τις Νεοελ­ληνικές Σπουδές όχι μόνο ως πανεπιστημιακός καθηγητής των Ελληνικών Σπουδών (από τη δεκαετία 1950), αλλά και από τη θέση που κατείχε στην Ακαδημία Επιστημών της Ανατολικής Γερμανίας.
It is noteworthy that in the mid -1950s Professor Stamatis Karatzas, at that time a lecturer and later a professor of Byzantine and Modern Greek Literature, founded the Byzantine and Modern Greek Studies at the University of Hamburg. Later, in 1971, the professor and currently a full member of the Academy of Athens Athanasios Kambylis assumes the position and responsibility of the branch of Byzantine and Neohellenic Philology at the University of Hamburg. Moreover, in 1985, Kubylis began to issue the Meletemata series. Beiträge zur Byzantinistik und Neugriechischen Philologie. The position at the University of Hamburg, which has been occupied since 1994 by Professor Hans Eideneier, along with that of the University of Bochum, which Professor Georgios Makris has held since 1993, was the two professorship positions that were established before the reunification of Germany. These positions continue to function today in the teaching field with the same subject, ie positions for Byzantine and Modern Greek Philology; in the field of research, the center of gravity in the first is the early modern Greek literature, while in the second the weight falls into Byzantine literature.At this point, and for the period before Germany's reunification, one has to say that at the Byzantinisch-Neugriechisches Seminar of the Freie Universität Berlin, there were for two decades two professorial positions on Byzantine Studies (the first, C 4 Professur, position Professor Gustav H. Karlsson, 1909-1995, held in 1966), there was none for Modern Greek Studies. When, however, in 1971 Georgios Fatouros took over his duties as a professor of Byzantine studies at Freie Universität Berlin, Karlsson joined his teaching program in the following years, until 1993, also courses in new Greek language and literature and / or literature . In co-operation with Dr. Diether Roderich Reinsch, who at that time is institutionally involved in the teaching and research program of the Byzantinisch-Neugriechisches Seminar of the Freie Universität Berlin, published a Neugriechisches Lehrbuch (Berlin 1977) manual, which was corrected and enriched by two other editions (1980 and 1984). In this context, during the summer semester 1978 until the winter semester 1979/1980, Constantine A. Dimadis, a DAAD scholar at West Berlin, took over the teaching of Modern Greek at the Freie Universität Berlin.We will also briefly note that for the first time in Berlin the new Greek language was included in 1888 among other languages in the practical training program applied by the Institute of Oriental Languages of the German capital. Responsible for the teaching of Modern Greek was John Mitsotakis, from Crete, who was succeeded in 1906 by the Cretan, also by Ioannis Kalitsounakis. Kalioutsoukis, a professor of Classical Philology at the Kapodistrian University of Athens in 1924, taught before World War II at the University of Berlin (Humboldt-Universität zu Berlin) Medieval Literature with an hourly labor contract renewed every six months, and after his expiration War continued in the Freie Universität Berlin teaching the new Greek language, and from 1953 until his death in 1966 as an honorary professor of Medieval and Modern Greek Literature. Besides, in East Berlin, although Professor Johannes Irmscher never had a purely post-graduate position on Modern Greek Studies, he served consciously and systematically in the post-war period and promoted besides Byzantine and Modern Greek Studies not only as a university professor of Greek Studies in the 1950s), but also from the position he held in the Academy of Sciences of East Germany.
Από την άποψη αυτή οφείλουμε να μνημονεύσουμε το έργο που προσέφερε από το 1968 έως το 1986 στο Ινστιτούτο Βυζαντινών Σπουδών και Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου ο τώρα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Γιώργος Βελουδής.
Επίσης, στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου εργάστηκε και προσέφερε στον κλάδο των Νεοελληνικών Σπουδών τις υπηρεσίες του ο Dr. Γεώργιος Δανέζης.
Στην έδρα, εξάλλου, της καθηγήτριας Ισιδώρας Rosenthal-Καμαρινέα στο Ruhr-Universität Bochum διδάσκει σε θεσμική θέση ο συνεργάτης, αρχικά της Rosenthal-Καμαρινέα, Dr. Gerhard Emrich, ο οποίος από το 1986 συνεργάζεται με τον διάδοχο της Rosenthal-Καμαρινέα, τον βυζαντινολόγο Prof. Dr. Diether Roderich Reinsch, και συνεχίζει σήμερα να εκτελεί τα καθήκοντά του, στην ίδια θεσμική θέση (wissenschaftlicher Assistent und Lektor der Neugriechischen und Byzantinischen Philologie), ως συνεργάτης από το 1993 του διαδόχου του Reinsch, του καθηγητή της βυζαντινής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Bochum Γεωργίου Μακρή.
Εξάλλου, κατά την περίοδο πριν από την επανένωση της Γερμανίας είχε δημιουργηθεί στο Πανεπιστήμιο του Würzburg μία προσωποπαγής καθηγητική θέση με γνωστικό αντικείμενο τη Βυζαντινή και Νεοελληνική Φιλολογία, την οποία κατείχε έως τη συνταξιοδότησή του, το 1998, ο καθηγητής Ευάγγελος Κωνσταντίνου. Η θέση στο μεταξύ καταργήθηκε.
Ακόμη, πρέπει να αναφέρουμε ότι στο Πανεπιστήμιο του Göttingen η νέα ελληνική γλώσσα και η φιλολογία αντιπροσωπεύονται κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες στο επίπεδο της διδασκαλίας και της έρευνας με επικεφαλής τον καθηγητή Αλέξανδρο Σιδερά. Πρόσφατα μάλιστα κατέστη δυνατόν να εγκριθεί και στο Göttingen καταστατικό σπουδών για τις Νεοελληνικές Σπουδές, ώστε στο εξής επιτρέπται η διενέργεια πτυχιακών εξετάσεων. Δίπλα στον Αλέξανδρο Σιδερά προσφέρει στο ίδιο Πανεπιστήμιο τις υπηρεσίες της στη διδασκαλία και την έρευνα των Νεοελληνικών Σπουδών η Παρασκευή Σιδερά-Λύτρα.
Στην Κολωνία, επίσης, παρόλο που δεν δημιουργήθηκε ποτέ οργανική καθηγητική θέση για τις Νεοελληνικές Σπουδές, ο κλάδος εξακολουθεί να στεγάζεται πάντα κάτω από τις Βυζαντινές Σπουδές. Στην Κολωνία, όπου για πολλά χρόνια την ευθύνη των Νεοελληνικών Σπουδών είχε ο καθηγητής Hans Eideneier, σήμερα διδάσκουν η Dr. Ιωάννα Μυλωνάκη και η επίτιμη καθηγή­τρια Έλση Μαθιοπούλου-Τορναρίτου.
Επιπλέον, πρέπει να μνημονεύσουμε το Λεκτοράτο για τη νέα ελληνική γλώσσα που λειτουργεί στο πλαίσιο των Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Tübingen, όπου επί σειρά ετών διδάσκει ο Dr. Στέφανος Λαμπρινός.
Θα αναφέρουμε, επίσης, την πλούσια και καρποφόρα δραστηριότητα που έχει αναπτύξει ο Αναστάσιος Κατσανάκης όσον αφορά τη διδασκαλία της Νέας Ελληνικής και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο και στην περιοχή του Münster. Στο έργο του, ο Κατσανάκης έχει βρει ένθερμους υποστηρικτές και συμπαραστάτες τoν καθηγητή της Κλασικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Münster Prof. Dr. Horst-Dieter Blume και τον καθηγητή στο Ινστιτούτο Γεωγραφίας (Institut für Geographie), επίσης στο Πανεπιστήμιο του Münster, Prof. Dr. Cay Lienau. Και οι δύο πανεπιστημιακοί καθηγητές, ο καθένας μέσα από την έρευνά του, με τη διδασκαλία του και με τις άλλες δραστηριότητες που αναπτύσσει, προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στην προώθηση των Νεοελληνικών Σπουδών στη Γερμανία. Όπως πληροφορούμαι, υπό την εποπτεία του καθηγητή Horst-Dieter Blume εκπονείται στο Πανεπι­στήμιο του Münster διδακτορική διατριβή από τον Frank Bretschneider, εκπαιδευτικό στη Μέση Εκπαίδευση της Γερμανίας, με θέμα την επίδραση που άσκησε η Οδύσσεια του Ομήρου στην ομώνυμη ποιητική σύνθεση του Νίκου Καζαντζάκη.
Δυστυχώς, φαίνεται να λιγοστεύουν με τον καιρό οι ελπίδες να διατηρηθεί το Τμήμα Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βόννης. Στη θέση αυτή δίδαξε και προσέφερε για μεγάλο χρονικό διάστημα τις υπηρεσίες της η Dr. Έλση Μαθιοπούλου-Τορναρίτου, η οποία στη συνέχεια έλαβε τον τίτλο της επίτιμης καθηγήτριας για τη Νεοελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Η θέση της Βόννης συντηρείται προσωρινά με σύμβαση ωρομίσθιας εργασίας, που ανανεώνεται κάθε εξάμηνο. Την ευθύνη της διδασκαλίας έχει η Dr. Ίλια Χατζηπαναγιώτη-Sangmeister.From this point of view, we must mention the work that he offered from 1968 to 1986 at the Institute of Byzantine Studies and Modern Greek Literature of the University of Munich, currently professor at the University of Ioannina Giorgos Veloudis.Also, at the University of Munich he worked and offered the services of Dr. Neohellenic Studies. Georgios Danezis.Moreover, at the headquarters of Professor Isidora Rosenthal-Kamarinee at Ruhr-Universität Bochum, the partner, initially Rosenthal-Kamarine, Dr. Gerhard Emrich, who since 1986 has worked with the successor of Rosenthal-Kamarine, the Byzantinologist Prof. Dr. Diether Roderich Reinsch, and continues to perform his duties today in the same institutional position (wissenschaftlicher Assistent und Lektor der Neugriechischen und Byzantinischen Philologie), as a collaborator since 1993 by Reinsch successor, professor of Byzantine literature at Bochum University, Georgiou Makri .In addition, during the period before the reunification of Germany, a personalized teaching position was established at the University of Würzburg with a subject of Byzantine and Neohellenic Philology, held until his retirement in 1998 by Prof. Evangelos Konstantinou. The position in between has been removed.Furthermore, we have to mention that at the University of Göttingen the new Greek language and literature are represented in the last three decades at the level of teaching and research led by Professor Alexandros Sideras. Recently, it was also possible to approve in Göttingen a statute of studies for Modern Greek Studies, so that graduate examinations are now possible. Next to Alexandros Sideras, Sideras-Lytras offers the same University its services in the teaching and research of Neohellenic Studies.In Cologne, even though no organic teaching posture has ever been created for Modern Greek Studies, the branch is still housed under Byzantine Studies. In Cologne, where professor Hans Eideneier has been responsible for Modern Greek Studies for many years, today Dr. Ioanna Mylonaki and the honorary professor Elsi Mathiopoulou-Tornaritou.In addition, we must mention the lecturer of the new Greek language, which operates in the context of classical studies at the University of Tübingen, where for many years Dr. Stefanos Lamprinos.We will also mention the rich and fruitful activity that Anastasios Katsanakis has developed with regard to the teaching of Modern Greek and the promotion of Greek culture at the University and the Münster region. In his work, Katsanakis has found enthusiastic supporters and supporters of the Professor of Classical Philology at the University of Münster Prof. Dr. Horst-Dieter Blume and the Professor at the Institute of Geography (Institut für Geographie), also at the University of Münster, Prof. Dr. Cay Lienau. Both university professors, each through his research, his teaching and the other activities he is developing, offer valuable services in the promotion of Modern Greek Studies in Germany. As I am informed, under the supervision of Professor Horst-Dieter Blume, a doctoral thesis by Frank Bretschneider, a teacher in Germany's Secondary Education, on the influence of Homer's Odyssey on the poetic composition of Nikos Kazantzakis, is being prepared at the University of Münster.Unfortunately, the hopes of maintaining the Department of Modern Greek Studies at the University of Bonn seem to be diminishing over time. In this position she taught and offered for a long time her services, Dr. Elisse Mathiopoulou-Tornaritou, who subsequently received the title of Honorary Professor of Modern Greek Literature at the University of Cologne. Bonn's position is temporarily maintained on a hourly-labor contract, renewed every six months. Dr. Teaching is responsible for teaching. Ilias Chatzipanayiotis-Sangmeister..
Το ζήτημα των εντεταλμένων σε διάφορα Ινστιτούτα Κλασικών και Βυζαντινών Σπουδών για τη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας σε ωρομίσθια βάση αποτελεί δυστυχώς ένα πρόβλημα που δεν μπόρεσε να βρει έως σήμερα τη λύση του, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες που έχουν γίνει. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι η συμβολή των συναδέλφων αυτών στον χώρο της διδασκαλίας της Νέας Ελληνικής και της διάδοσης της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας σε διάφορα πανεπιστήμια της Γερμανίας υπήρξε και εξακολουθεί να είναι ανεκτίμητη. Ενδεικτικά αναφέρω κατά αλφαβητική σειρά τα ονόματα της Μαρίας Christmann-Πετροπούλου (Universität Heidelberg), του Σ. Μανιάτη (Universität Frankfurt), της Παρασκευής Σιδερά-Λύτρα (Georg-August Universität Göttingen), της Dr. Κυριακής Χρυσομάλλη-Henrich (Christian-Albrechts-Universität zu Kiel). Εξάλλου, πρέπει να αναφέρουμε ότι στο Πανεπι­στήμιο του Mainz ο καθηγητής της Κλασικής Φιλολογίας Dietram Müller προωθεί παράλληλα τη διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας.
Τέλος, ας σημειωθεί ότι ο καθηγητής της Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Erlangen-Nürnberg (δεύτερο σε μέγεθος Πανεπιστήμιο της Βαυαρίας μετά το Πανεπιστήμιο του Μονάχου) Egert Pöhlmann καταβάλλει προσπάθειες, μαζί με τη συνεργάτριά του Dr. Ιωάννα Σπηλιοπούλου, να πραγματοποιηθεί η εισαγωγή της Νέας Ελληνικής ως κατ’ επιλογήν γλώσσας στο πρόγραμμα των Γυμνασίων του ομοσπονδιακού κράτους της Βαυαρίας (των σχολείων δηλαδή της Μέσης Εκπαίδευσης από τα οποία οι απόφοιτοι έχουν το δικαίωμα να περάσουν κατευθείαν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση). Στο εξής ο βαθμός του μαθήματος της Νέας Ελληνικής θα καταχωρίζεται στο απολυτήριο (Abitur) των μαθητών που το επέλεξαν. Είναι, όμως, γνωστό ότι οι Γερμανοί πτυχιούχοι διαφόρων κλάδων, οι οποίοι επιθυμούν να εργαστούν ως καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης στα δημόσια σχολεία ενός κράτους της Ομοσπον­διακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, είναι υποχρεωμένοι να υποστούν προηγου­μένως τη δοκιμασία κρατικών εξετάσεων. Η επιτυχία του καθηγητή Pöhlmann ήταν ότι κατόρθωσε, μετά μακροχρόνια προσπάθεια, να ανατεθεί στην έδρα που κατέχει η ευθύνη διεξαγωγής των κρατικών εξετάσεων για τη νέα ελληνική γλώσσα στο ομοσπονδιακό κράτος της Βαυαρίας. Ήδη έχουν δηλώσει συμμε­τοχή στις προσεχείς εξετάσεις για τη Νέα Ελληνική επτά γερμανοί καθηγητές, οι οποίοι ήδη υπηρετούν στη Μέση Εκπαίδευση της Βαυαρίας, και είναι επίσης γνωστός ο αριθμός των υποψηφίων για τη μεθεπόμενη εξεταστική περίοδο. Η επιτυχία αυτή οφείλεται χωρίς αμφιβολία και στην επιστημονική συνεργάτρια Dr. Ιωάννα Σπηλιοπούλου, η οποία φρόντισε να οικοδομήσει κάτω από τη σκέπη της έδρας των Αρχαίων Ελληνικών το εκπαιδευτικό πρόγραμμα της νεοελληνικής γλώσσας για όσους φοιτητές επιθυμούν να διδάξουν αργότερα, μαζί με άλλα μαθήματα, τη νέα ελληνική γλώσσα στη Μέση Εκπαίδευση της Βαυαρίας. Παράλληλα το πρόγραμμα αυτό των Νεοελληνικών στο Πανεπι­στήμιο του Erlangen-Nürnberg δίνει τη δυνατότητα σε φοιτητές και φοιτήτριες άλλων κλάδων, εφόσον το επιθυμούν, να αποκτήσουν το δίπλωμα επάρκειας στη νέα ελληνική (UNICERT III). Τα μαθήματα της νέας ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού τα διδάσκει εδώ και πολλά χρόνια η Ιωάννα Σπηλιοπούλου με ανάθεση διδασκαλίας σε ωρομίσθια βάση. Εξάλλου, τα μαθήματα της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας και της γλωσσολογίας έχουν ανατεθεί με την έναρξη του τρέχοντος χειμερινού εξαμήνου 1999 στην καθηγήτρια Έλση Μαθιοπούλου-Τορναρίτου επίσης σε ωρομίσθια βάση. Αν, λοιπόν, αναφέρθηκα περισ­σότερο στην περίπτωση του Πανεπιστημίου Erlangen-Nürnberg, είναι γιατί η προσπάθεια του καθηγητή Pöhlmann αποτελεί μια νέα αξιοσημείωτη εξέλιξη στον χώρο των Νεοελληνικών Σπουδών στη Γερμανία, και, επιπλέον, για να τονίσω ακόμη μια φορά τον αποφασιστικό ρόλο που μπορεί να παίξει για την παραπέρα ανάπτυξη του κλάδου η ατομική προσπάθεια συναδέλφων από άλλους κλάδους σπουδών με τους οποίους οι Νεοελληνικές Σπουδές μπορούν άριστα να συνεργαστούν και με τον τρόπο αυτό να διευρύνουν τόσο τις επαγγελματικές δυνατότητες των φοιτητών τους στην αγορά εργασίας όσο και τις ερευνητικές προοπτικές τους στο διεπιστημονικό επίπεδο. Η έδρα του Καθηγητή Pöhlmann θα έχει στο εξής στη Βαυαρία την ευθύνη διεξαγωγής των κρατικών εξετάσεων για τη νέα ελληνική γλώσσα.The question of the commissioners in various Institutes of Classical and Byzantine Studies for the teaching of the new Greek language on a hourly basis is, unfortunately, a problem that has not been able to find its solution to this day, despite the repeated efforts that have been made. However, it must be stressed that the contribution of these colleagues to the teaching of Modern Greek and the dissemination of modern Greek literature to various German universities has been and still is invaluable. For example, I would like to quote in the alphabetical order the names of Maria Christmann-Petropoulou (Universität Heidelberg), S. Maniatis (Universität Frankfurt) , Georg-August Universität Göttingen, Dr. Sundrich-Henrich (Christian-Albrechts-Universität zu Kiel). In addition, at the University of Mainz, Professor of Classical Literature Dietram Müller also promotes the teaching of the new Greek language.Finally, let's note that Egert Pöhlmann, Professor of Ancient Greek Literature at the Erlangen-Nürnberg University (Bavarian University after the University of Munich), is making efforts, together with his associate Dr. Ioanna Spiliopoulou, to introduce the introduction of Modern Greek as a choice of language in the program of Gymnasiums of the Bavarian state of Bavaria (schools of secondary education from which graduates have the right to go directly to Higher Education). From now on, the grade of the Modern Greek course will be entered into the Abitur of the students who chose it. However, it is well known that German graduates of various branches who wish to work as secondary school teachers in public schools in a state in the Federal Republic of Germany are required to undergo the State Examination test beforehand. The success of Professor Pöhlmann was that, after a long-term effort, he was able to take over the headquarters held by the state examinations for the new Greek language test in the Bavarian state of Bavaria. Already seven German teachers who already work in Bavarian Secondary Education have already taken part in the upcoming German New Zealand exams, and the number of candidates for the exam period is also known. This success is undoubtedly due to the scientific associate Dr. Ioanna Spiliopoulou, who took care to build under the seat of the Ancient Greek language the educational program of modern Greek language for those students who wish to later teach, along with other subjects, the new Greek language in Bavarian Secondary Education. At the same time, this program of Modern Greek at the University of Erlangen-Nürnberg enables students and students from other disciplines, if they so wish, to obtain a degree in Modern Greek (UNICERT III). The courses of the new Greek language and culture have been taught for many years by Ioanna Spiliopoulou with a teaching assignment on a hourly basis. In addition, lessons in Modern Greek Literature and Linguistics have been awarded at the beginning of the current winter semester 1999 by Professor Elsi Mathiopoulou-Tornaritou also on a hourly basis. So, if I referred to the case of Erlangen-Nürnberg University, it is because Professor Pöhlmann's effort is a remarkable development in the field of Modern Greek Studies in Germany, and, moreover, to emphasize the decisive role once again play for the further development of the sector the individual effort of colleagues from other disciplines with which Modern Greek Studies can excellently cooperate and thus expand both the professional potential of the their labor market and their research prospects at the interdisciplinary level. The headquarters of Professor Pöhlmann will now be in Bavaria responsible for conducting state exams for the new Greek language.
Επομένως, στη Γερμανία δημιουργήθηκαν μετά το 1990 και υφίστανται σήμερα (1999):
α) τρεις αμιγείς καθηγητικές θέσεις Νεοελληνικών Σπουδών (στο Βερολίνο, στο Germersheim και στο Μόναχο) και
β) τέσσερις καθηγητικές θέσεις Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών, από τις οποίες σε εκείνη του Πανεπιστημίου του Bochum απλώς προτάσσεται στην ονομασία το «Νεοελληνική» και όχι το «Βυζαντινή» Φιλολογία, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί πραγματική διαφοροποίηση σε ό,τι αφορά το διδακτικό και ερευνητικό πρόγραμμα της θέσης· στο πρόγραμμα του Bochum η έμφαση δίνεται απολύτως στις Βυζαντινές Σπουδές.
Συνοπτικά και σε σχέση με τις Βυζαντινές Σπουδές στη σημερινή Γερμανία, είναι φανερό ότι ο κλάδος των Νεοελληνικών Σπουδών βαδίζει σταθερά προς τη χειραφέτησή του από τα προγράμματα διδασκαλίας και έρευνας του κλάδου των Βυζαντινών Σπουδών, πράγμα που έχει ήδη επιτευχθεί μετά την εισαγωγή του στα τρία παραπάνω Πανεπιστήμια σε επίπεδο καθηγητικής θέσης (Professur) και μετά την καθιέρωση αυτοτελών διδακτικών προγραμμάτων Νεοελληνικών Σπουδών. Η Γερμανική Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών, με την ίδρυσή της το 1988, συντέλεσε στην εξέλιξη αυτή, οφείλει όμως να συνεχίσει τις προσπάθειες για την περαιτέρω ανάπτυξη του κλάδου στα γερμανικά πανεπιστήμια.
Στο άμεσο μέλλον, ο νέος κύριος και αυτοτελής πανεπιστημιακός κλάδος των Νεοελληνικών Σπουδών στη Γερμανία χρειάζεται από τη μια μεριά να συνεχίσει τη συνεργασία με τις Βυζαντινές και με τις Κλασικές Σπουδές, από την άλλη όμως πρέπει να σπεύσει να διευρύνει συστηματικά τις σχέσεις του και να αποκαταστήσει αποτελεσματική συνεργασία με άλλους κλάδους σπουδών, στα γνωστικά πεδία κυρίως της ιστορίας, της συγκριτικής φιλολογίας, της οικονομίας και των διεθνών σχέσεων. Για μια τέτοια, ωστόσο, συνεργασία απαιτείται να υπάρχει σωστή και επαρκής υποδομή, να συγκροτηθούν προπάντων ενημερωμένες βιβλιοθήκες Νεοελληνικών Σπουδών, οι οποίες θα στηρίξουν το διδακτικό και επιστημονικό έργο και θα προσελκύσουν το ενδιαφέρον φοιτητών και ερευνητών από άλλους κλάδους σπουδών. Η καθηγη­τική θέση των Νεοελληνικών Σπουδών στο Freie Universität Berlin ανέλαβε ήδη από τα πρώτα βήματα της ιστορίας της να οικοδομήσει μια σημαντική βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών, με επιχορηγήσεις δημόσιων και ιδιωτικών φορέων από την Ελλάδα και την Κύπρο και με τη φιλοδοξία να την καταστήσει μέσα στα αμέσως επόμενα χρόνια τη σημαντικότερη βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών στον γερμανόφωνο χώρο και ευρύτερα στην Κεντρική Ευρώπη.
Εξάλλου, το Α΄ Ευρωπαϊκό Συνέδριο Νεοελληνικών Σπουδών της Ευρω­παϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών (ΕΕΝΣ) κατέδειξε τον περασμένο Οκτώβριο στο Βερολίνο την ανάγκη να δοθεί από τους υπεύθυνους των Νεοελληνικών Σπουδών, αδιακρίτως συνόρων, προτεραιότητα στο ζήτημα της διεπιστημονικότητας· το κριτήριο αυτό πρέπει στο εξής να διέπει τα διδακτικά και ερευνητικά προγράμματα των Νεοελληνικών Σπουδών, αν οι σπουδές αυτές θέλουν να επιβιώσουν κατά τα προσεχή τριάντα χρόνια σε ορισμένα τουλάχιστον ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Περιορισμένα φιλολογικά προγράμματα Νεοελληνικών Σπουδών είναι αδύνατον να βρουν στο άμεσο μέλλον ανταπόκριση στις απαιτήσεις και τις ανάγκες των φοιτητών, ενώ, συγχρόνως, ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών κάθε πανεπιστημιακού τμήματος αποτελεί ήδη (βασικό) κριτήριο για τη διατήρηση ή για την κατάργηση του τμήματος. Υπογραμμίζω ότι το ολλανδικό Υπουργείο Παιδείας εφάρμοσε το κριτήριο αυτό ήδη με την αναδιοργάνωση που επέβαλε το 1981 στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση της χώρας, όταν καταγήθηκαν τμήματα σπουδών και συγχωνεύτηκαν πανεπιστημιακές σχολές, με αποτέλεσμα να καταργηθούν αυτομάτως, σε ποσοστό ±22%, και οι θέσεις του επιστημονικού/διδακτικού προσωπικού των πέντε ολλανδικών πανεπιστημίων.
Univ.-Prof. Dr. Konstantinos A. Dimadis
(Freie Universität Berlin, 21. März 1999)

‹ Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας για νεαρές και νεαρούς Ηπειρώτες του εξωτερικού
Isabel García Gálvez (28 Απριλίου/April 1963 – 23 Μαρτίου/March 2012) ›

Κατηγορίες Νεοελληνικές σπουδές 


SUBSCRIBE
Email Address *  



ΣΤ΄ Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών / The 6th Congress of the European Society of Modern Greek Studies

Πληροφορίες / Information
Translate

Powered by Tradutor
Συνέδρια
4ο Συνέδριο Για τη Μελέτη του Σύγχρονου Ελληνικού Φιλμικού Πολιτισμού 

20th Annual Postgraduate Colloquium 

13th International Conference on Greek Research 

MGSA Symposium in Sacramento, California 

Όλα τα Συνέδρια
Πρακτικά Ε΄Συνεδρίου / Proceedings of the 5th Congress

Τα πρακτικά του E΄ Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Νεοελληνικών Σπουδών (Θεσσαλονίκη, 2–5 Οκτωβρίου 2014) βρίσκονται εδώ.
The proceedings of the 5th European Congress of Modern Greek Studies (Thessaloniki, 2–5 October 2014) can be found here.
Πρακτικά Δ΄Συνεδρίου / Proceedings of the 4th Congress

Τα πρακτικά του Δ΄ Ευρωπαϊκού Συνεδρίου Νεοελληνικών Σπουδών (Γρανάδα, 9-12 Σεπτεμβρίου 2010) βρίσκονται εδώ.
The proceedings of the 4th European Congress of Modern Greek Studies (Granada, 9-12 September 2010) can be found here.

©2018 Ευρωπαϊκή Εταιρεία Νεοελληνικών Σπουδών | Impressum x 
We use cookies to ensure that we give you the best experience on our website. If you continue to use this site we will assume that you are happy with it.Ok 

Therefore, in Germany they were created after 1990 and are present (1999):(a) three purely academic positions in Modern Greek Studies (in Berlin, Germersheim and Munich); andb) four professorial positions of Byzantine and Modern Greek Studies, of which, in the University of Bochum, the name "Neohellenic", rather than "Byzantine" literature, is used in the name, but this does not represent a real difference in the teaching and research program of the position; in the Bochum program the emphasis is given entirely on Byzantine Studies.Briefly and in relation to the Byzantine Studies in present Germany, it is obvious that the Modern Greek Studies sector is steadily moving towards its emancipation from the teaching and research programs of the Byzantine Studies industry, which has already been achieved after its introduction to the three above Universities at the level of professorship status (Professur) and after the establishment of independent curricula of Modern Greek Studies. The German Society of Modern Greek Studies, with its foundation in 1988, has contributed to this development, but it must continue its efforts to further develop the industry at German universities.In the immediate future, the new mainstream and independent university sector of Modern Greek Studies in Germany needs on the one hand to continue the co-operation with Byzantine and Classical Studies, but on the other hand it has to rush to systematically expand its relations and restore effective co-operation with other disciplines in the fields of history, comparative literature, economics and international relations. For this, however, cooperation requires that there is a proper and sufficient infrastructure to be comprised, above all, of up-to-date Modern Greek Studies libraries, which will support the teaching and scientific work and attract the interest of students and researchers from other disciplines. The postgraduate position of Modern Greek Studies at the Freie Universität Berlin has already taken the first steps in its history to build an important library of Modern Greek Studies, with subsidies from public and private institutions from Greece and Cyprus and with the ambition to make it in the immediate future the most important library of Modern Greek Studies in the German-speaking area and more widely in Central Europe.Furthermore, the 1st European Conference of Modern Greek Studies of the European Society of Modern Greek Studies (EENN) demonstrated last October in Berlin the need to give priority to the issue of interdisciplinarity from the scholars of Modern Greek Studies, regardless of the borders; governs the curriculum and research programs of Modern Greek Studies if these studies wish to survive in at least some European universities in the next thirty years. Limited academic programs of Modern Greek Studies are impossible in the near future to meet students' requirements and needs, while at the same time the number of enrolled students in each university department is already a (basic) criterion for maintaining or removing the department. I would like to emphasize that the Dutch Ministry of Education applied this criterion already with the reorganization imposed in 1981 in Higher Education in the country, when departments of studies and colleges were merged, resulting in the automatic abolition of ± 22% and the positions of the scientific / teaching staff of the five Dutch universities.Univ.-Prof. Dr. Konstantinos A. Dimadis(Freie Universität Berlin, March 21, 1999)<Greek Language Program for young and young foreigners from EpirusIsabel García Gálvez (28 April / April 1963 - March 23 / March 2012)>Categories Modern Greek StudiesSUBSCRIBEEmail Address *F Conference of the European Society of Modern Greek Studies / The 6th Congress of the European Society of Modern Greek StudiesInformation / InformationTranslatePowered by TradutorConferences4th Conference on the Study of Contemporary Greek Filmmaking Culture20th Annual Postgraduate Colloquium13th International Conference on Greek ResearchMGSA Symposium in Sacramento, CaliforniaAll ConferencesProceedings of the 5th CongressThe minutes of the E European Conference of Modern Greek Studies (Thessaloniki, 2-5 October 2014) are here.The works of the 5th European Congress of Modern Greek Studies (Thessaloniki, 2-5 October 2014) can be found here.Proceedings of the 4th CongressThe minutes of the 4th European Conference of Modern Greek Studies (Granada, 9-12 September 2010) are here.The works of the 4th European Congress of Modern Greek Studies (Granada, 9-12 September 2010) can be found here.© 2018 European Society of Modern Greek Studies.
Comments